Yargıtay 10. Hukuk Dairesi E.2025/7664 K.2025/14757

Taraflar arasındaki iş kazasından kaynaklanan maddi ve manevi tazminat istemi davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararına karşı davacılar vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince davacılar vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine dair karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacılar vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; müvekkilleri murisi ...'nun davalıya ait işyerinde çalışmakta iken 01.10.2019 tarihinde geçirmiş olduğu iş kazası sonucu vefat ettiğini, SGK tarafından yürütülen tahkikat sonucu ölümün iş kazasına bağlı olduğunun tespit edildiğini, kalp krizinin iş yerindeki ağır çalışma koşullarından kaynaklandığını, ayrıca işverenin kusurunun değerlendirilmesi gerektiğinin belirterek, fazlaya dair talep ve dava hakları saklı kalmak kaydı ile her bir davacı için ayrı ayrı 10,00'ar TL olmak üzere toplam 30,00 TL'nin kaza tarihinden itibaren kanuni faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesi talebinde bulunmuştur.

II. CEVAP

Davalı TTK vekili cevap dilekçesinde özetle; müvekkil Kurum tarafından iş sağlığı ve iş güvenliği hususunda tüm önlemlerin alındığını, muris işçinin ölümünde Kurumun kusurunun ve sorumluluğunun bulunmadığını belirterek usul ve yasaya aykırı bulunan davanın reddi talebinde bulunmuştur.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesi yukarıda tarih ve numarası belirtilen kararında özetle; iddia, davalı cevapları, idari tahkikat evrakları, kusur raporu, SGK yazı cevabı ve dosya kapsamına göre; davacılar murisi ...'nun davalı kurum işçisi olarak maden ocağında çalışmakta iken 01.10.2019 tarihinde kalp krizi geçirmesi sonucu hayatını kaybettiği, olay sonrası işveren tarafından tutulan kaza kanat raporunda kazanın meydana gelmesinde işverenin herhangi bir kusurunun olmadığının belirtildiği, yine SGK müfettişlerince tanzim edilen raporda davalı işverene atfedilecek kusur bulunmadığının tespit edildiği,

mahkememizce talimat yoluyla içerisinde kardiyolog bilirkişinin de bulunduğu 3 kişilik bilirkişi heyetinden aldırılan kusur raporunun da yine idari tahkikat kapsamında alınan raporu teyit eder nitelikte işverenin ölüm olayında kusurlu olmadığının tespit edildiği, dosya arasına alınan tedavi evraklarına ve işveren kayıtlarına göre murisin ölüm olayı öncesinde kalp rahatsızlığının bulunmadığı, olay günü murisin kalp krizi geçirmesine etki edecek şekilde ağır işte çalıştırılmadığı, stres, kavga, aşırı yorgunluk gibi bir durumun ispatlanmadığı, işverenin işgüvenliği yönünden gerekli tedbirleri aldığı anlaşılmakla;

sonuç olarak sigortalının işyerinde kalp krizi geçirmesi sonucu vefat ettiği, iş sağlığı ve iş güvenliği mevzuatına aykırı herhangi bir durumun olmadığı, ölüm olayında davalıya atfedilecek herhangi bir kusur bulunmadığı gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiştir.

IV.İSTİNAF

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacılar vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile "..1-Davacıların istinaf başvurularının HMK'nın 353/1-b.1 maddesi gereğince ayrı ayrı esastan reddine, .." karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A.Temyiz Sebepleri

Davacılar vekili temyiz dilekçesinde özetle: Somut dava konusu kalp krizini tetikleyen unsurlar arasında bedensel faktörlerin olduğu belirtilmiş ise de murisin yaptığı işin ağır çalışma koşullarında olduğunun da tespit edildiğini, bu halde davalının kusuru hakkında ayrıca değerlendirme yapılmasının gerekli olduğunu,

-Muris ... hakkında her nekadar periyodik muayene ile ilgili işlemleri yapmış ise de ağır çalışma koşulları altında yapılan işler sebebiyle periyodik muayenelerde de en geç 1 yılda bir olan muayenenin daha kısa sürelerde yapılması gerektiği kanaatinde olduklarını, bu hususun dikkate alınmadığını,

-İlk müdahalede hangi işlemlerin yapıldığının bilinmediğini, kaldı ki buna dair davalı tarafça ilk müdahalede hangi işlemlerin yapıldığına dair bir belge de sunulmadığını,

-Davalı işveren çalışanlarına risk grupları yönünden araştırma yapılmasını sağlaması, çok tehlikeli sınıfta yer alan taşkömürü madenciliği işinde çalışan müteveffanın kalp krizi riski taşıyıp taşımadığını ve sağlık durumunun yapacağı işe uygun olup olmadığını tespit etmek açısından gerekli sağlık kontrollerine tabi tutulmasını sağlaması, pano ayak üretim işçisi olarak çalışan kazazedenin “iş yükü-çalışma temposu-dinlenme şartları” yönünden durumunu kontrol ederek iş sağlığı tedbirlerinin alınmasını sağlaması, işin yürütülmesinde iş sağlığı önceliğiyle hareket edilmesini sağlaması, ve periyodik muayenelerde uygulanan test ve tespitlerin açıkça ortaya konulması gerektiğini, bu haliyle davalı işyerinin kusurlu olduğunu belirterek temyiz talebinde bulunmuştur.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Uyuşmazlık, meydana gelen iş kazası sonucu maddi ve manevi tazminatın davalıdan tahsili istemine ilişkindir.

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen kararın, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere ve özellikle, dosya kapsamında toplanan bilgi ve belgelere, delil ve ispat durumuna göre dairemizce benimsenen ilkelere uygun olmasına, temyiz dilekçelerinde ileri sürülen nedenlerin istinaf sebepleri olarak da dermeyan edildiği ve Bölge Adliye Mahkemesi kararında gerekçesi açıklanarak itirazların karşılanmış olmasına göre, ileri sürülen temyiz sebeplerinin kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiş olması karşısında hükmün onanmasına karar vermek gerekmiştir.

VI. KARAR