Yargıtay 10. Hukuk Dairesi E.2025/8667 K.2025/10485

Bölge Adliye Mahkemesi karar davalı Kurum vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; davacının 21.11.1997-21.05.1999 tarihleri arası fiili askerlik yaptığını, askerliği 365 gün üzerinden 540 gün değil 546 gün olarak yapılması belirterek davacı ...'ın 365 gün üzerinden askerlik borçlandırılmasının yaptırılmasının tespiti ile aksi yöndeki kurum işleminin iptaline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı Kurum vekili cevap dilekçesinde özetle; kanun gereği 1 ay 30 gün 1 yıl ise 360 gün olarak değerlendirildiğinden borçlanma talebinin 540 gün olarak işleme alındığını, durumun davacıya 11.12.2023 tarihinde tebliğ edildiğini belirterek davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davacı ...'ın (TC ...) 21.11.1997-21.05.1999 tarihleri arası askerlik hizmetinde geçen sürenin yılda 365 gün üzerinden fiilen karşılığı gelen 546 gün üzerinden borçlandırılabileceğinin tespitine, aksi yöndeki Kurum işleminin iptaline karar vermiştir.

IV. İSTİNAF

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı Kurum vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile istinaf başvurusunun esastan reddine dair karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Davalı Kurum vekili temyiz dilekçesinde özetle; kararın usul ve kanuna aykırı olduğunu, Kurum işleminin yerinde olduğunu beyan etmektedir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Uyuşmazlık, davacının askerlik borçlanmasının yılda 365 gün üzerinden fiilen karşılığı gelen 546 gün üzerinden borçlandırılabileceğinin tespiti talebine ilişkindir.

Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 371. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

Temyizen incelenen karar, dosya içerisine alınan; bilgi ve belgeler, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR