Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2006/4014 K.2006/8212

5237 S. TÜRK CEZA KANUNU [ Madde 158 ]

5263 S. SOSYAL YARDIMLAŞMA VE DAYANIŞMA GENEL MÜDÜRLÜĞÜ... [ Madde 3 ]

5263 S. SOSYAL YARDIMLAŞMA VE DAYANIŞMA GENEL MÜDÜRLÜĞÜ... [ Madde 1 ]

765 S. TÜRK CEZA KANUNU (MÜLGA) [ Madde 504 ]

3294 S. SOSYAL YARDIMLAŞMA VE DAYANIŞMAYI TEŞVİK KANUNU [ Madde 7 ]

3294 S. SOSYAL YARDIMLAŞMA VE DAYANIŞMAYI TEŞVİK KANUNU [ Madde 8 ]

3294 S. SOSYAL YARDIMLAŞMA VE DAYANIŞMAYI TEŞVİK KANUNU [ Madde 9 ]

"İçtihat Metni"

Resmi evrakta sahtecilik ve dolandırıcılık suçlarından sanıklar Seyithan ve Menderesin yapılan yargılamaları sonunda; sanık Seyithan'ın 5237 sayılı TCK'nın 204/1, 43, 62, 53/1, 63. maddeleri gereğince 5 yıl hapis, 158/d-f maddeleri uyarınca 5 yıl 6 ay 20 gün hapis ve 40.000 YTL adli para, sanık Menderes'in aynı Yasa'nın 204/1, 43, 62, 53/1. maddeleri gereğince 3 yıl 4 ay hapis, 158/d-f, 43, 62, 52, 53, 63. maddeleri uyarınca 3 yıl 4 ay hapis ve 20.000 YTL adli para cezasıyla mahkumiyetlerine dair (Siverek Ağır Ceza Mahkemesi)'nden verilen 14.02.2006 gün ve 2005/249 Esas,

2006/23 Karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtay'ca incelenmesi sanık müdafileri ile katılan vekili ve duruşmalı incelenmesi sanık Seyithan, Seyithan müdafileri tarafından istenilmiş olduğundan, dava evrakı C.Başsavcılığı'nın onama-düzeltilerek onama isteyen 29.05.2006 tarihli tebliğnamesi ile Daireye gönderilmekle koşulları bulunmadığından sanık Seyithan müdafiinin duruşmalı inceleme isteminin 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 318. maddesi gereğince reddine karar verilip, incelenerek gereği görüşüldü:

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma neticelerine uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sanıklar müdafilerinin sübutun bulunmadığına, suçun unsurları yönünden oluşmadığına, eksik soruşturma yapıldığına, alt sınırdan ayrılmanın yasal olmadığına, sanık Menderes'in suçlara katılmadığına, katılan vekilinin suç vasfına ve sanık Menderes'e de diğer sanıkla aynı cezanın verilmesi gerektiğine ilişen ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine; ancak:

I- Siverek Sosyal Yardımlaşma ve Dayanışma Vakfı çalışanı olan sanıkların, adı geçen vakfın mütevelli heyeti başkanı ve ita amiri olan dönemin kaymakamlarının yerine imza atarak ödeme emirleri düzenleyip vakfın Ziraat Bankası'nda bulunan hesabındaki paraları çekerek uhdelerinde tutup haksız menfaat sağladıklarının iddia ve kabul edildiği olayda: 5263 sayılı Sosyal Yardımlaşma ve Dayanışma Genel Müdürlüğü Teşkilat ve Görevleri Hakkındaki Kanun ile 3294 sayılı Sosyal Yardımlaşma ve Dayanışmayı Teşvik Kanunu uyarınca il ve ilçelerde kurulan sosyal yardımlaşma ve dayanışma vakıflarının mütevelli heyetlerinin teşkili 3294 sayılı Yasa'nın 7.

maddesinde, gelirleri 8. maddesinde, muafiyetler ise 9. maddesinde düzenlenmiş olup, vakfın niteliği, malları ve paraları hakkında özel bir hüküm bulunmadığı gibi anılan Yasa'nın son maddesinde de vakfın Medeni Kanun'daki hükümlere göre tescil edileceğinin belirtilmesi karşısında kamu gücü ayrıcalıklarının bulunmaması ve vakıflara ilişkin mevzuatın uygulanması gerektiği cihetle; anılan vakfın kamu kurumu ve kuruluşu olarak kabul edilemeyeceğinden evrakının da resmi belge sayılamayacağı, dolandırıcılık suçunun da kamu kurum ve kuruluşları aleyhine işlenmiş kabul edilemeyeceği gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,

II- Kabule göre de

1-Hükmün gerekçesinde banka aracı kılınmak suretiyle hayır kurumu olarak kabul edilen Siverek Sosyal Yardımlaşma ve Dayanışma Vakfı'nın dolandırıldığı belirtilerek eylemine uyan 765 sayılı TCK'nın 504/3-7 son maddesi ile hüküm kurulduğu ve 5237 sayılı TCK'nın 158. maddesinde dolandırıcılık suçunun hayır kurumlan aleyhine işlenmesinin ve bu kurumların araç olarak kullanılmasının nitelikli haller arasında sayılmadığı gibi suçun anılan vakıf araç olarak kullanılarak işlenmeyip doğrudan vakfın zararına işlenmesi nedeniyle (d) bendinin uygulanamayacağı düşünülmeden (f) bendinin yanında ayrıca (d) bendinin de hükme esas alınması,

2-Sanıklar hakkında 5237 sayılı Yasa uyarınca dolandırıcılık suçundan hüküm kurulurken tayin olunan temel adli para cezalarının nisbi nitelikte olmadığı ve anılan Yasa'nın 43. maddesi uyarınca teselsül eden fiilleri nedeniyle hapis cezası yanında adli para cezasının da teselsülden dolayı arttırılması gerektiğinin gözetilmemesi,