Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2006/9103 K.2009/4961

Yargıtay Ceza Genel Kurulu ile Dairemizin yerleşmiş kararlarında açıklandığı üzere yasa metninin tekrarı gerekçe olmadığı gibi yasalarda yer alan hükümler uygulanırken gösterilen gerekçelerde çelişkiye, zafiyete düşülmemesi gerektiği gözetilmeden, adli sicil kayıtları ve dayanakları ilamlar ile tüm dosya kapsamından, hastanelerde kendisinin ya da yakınlarının çalıştığını söyleyerek yardımcı olacağından bahisle tedavi için gelen mağdurları dolandırmayı meslek edindiği anlaşılan sanığa “suçun işleniş şekli ile sanığın şahsi ve sosyal durumu” nazara alınarak asgari hadden ceza tayini ile hükmolunan sonuç 4 ay hapis cezasının yasal bir zorunluluk bulunmamasına rağmen “süresi dikkate alınarak” paraya çevrilmesi isabetsizlikleri aleyhe temyiz olmadığından bozma sebebi yapılmamıştır.

Suçtan önce kasıtlı bir başka suçtan mahkümiyeti bulunması nedeniyle 5728 sayılı Yasayla değişik CMK.nun 231. maddesinin uygulanması olanağı bulunmayan sanık hakkında toplanan deliller karar yerinde incelenip, yüklenen suçun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde vasfı tayin, cezayı artırıcı ve azaltıcı sebebin nitelik ve derecesi takdir kılınmış,

01.06.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 Sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5349 Sayılı Kanunla değişik 5252 Sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri uyarınca mahkemece 765 ve 5237 Sayılı Yasa hükümleri olaya uygulanarak ortaya çıkan sonuçların denetime imkan verecek şekilde gösterilip birbiriyle karşılaştırılması suretiyle lehe hüküm belirlenerek sonucuna göre karar verilmiş ve incelenen dosyaya göre hükümde eleştiri dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan sanık müdafiinin, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA,