KÜNYE
11. Ceza Dairesi 2007/3634 E., 2010/3103 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 15 Mart 2010
- Mahkemesi
- Ağır Ceza Mahkemesi
- Suç
- Dolandırıcılık
- Hüküm
- TCK 158/1-e, 53/1-2 maddeleri gereğince; 2 yıl hapis ve 28.000.00.'er YTL adli para cezası ve yasada sayılı haklardan yoksun bırakılmasına.
Karar Metni
292 kelime·1 dk okuma
5237 Sayılı TCK.nun TCK.nun 158.maddesinin 1-e olarak gösterilen uygulama maddesinin, 158/1-d olarak mahallinde düzeltilmesi olanaklı görülmüştür. Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine göre sanıklar müdafilerinin yerinde görülmeyen sair itirazlarının reddine; ancak; 1-)5237 Sayılı TCK.nun 158/1-e maddesi gereğince hüküm kurulurken “suç sebepleri nazara alınarak asgari hadden olmak üzere” denilerek temel hapis cezasının asgari hadden tayin edilmesine rağmen, adli para cezasının teşdiden tayini suretiyle çelişkiye neden olunması,
2-)5327 Sayılı TCK.nun 53. maddesinin 3.fıkrası uyarınca 1.fıkranın (c) bendinde yazılı kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyumluk haklarından şartla tahliye tarihine kadar, diğer hak yoksunluklarının ise hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar uygulanacağının gözetilmemesi yasaya aykırı sanıklar müdafilerinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş ise de;
yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususların 5320 sayılı yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK. nun 322. maddesinde öngörülen yetkiye dayanılarak karar verilmesi olanaklı olduğundan, temel adli para cezasının belirlenmesine ilişkin bölüm ile 5237 Sayılı TCK.nun 53. maddesinin uygulanması ile ilgili bölümün hüküm fıkrasından çıkarılarak yerlerine “5 tam gün karşılığı adli para cezası ile cezalandırılmasına, TCK.nun 52/2 maddesi gereğince sanığın sosyal ve ekonomik durumu da dikkate alınarak birim gün sayısının günlüğü 20 TL.ile çarpılarak 100 TL adli para cezasıyla cezalandırılmasına.
Yargıtay 11. Ceza Dairesi, E. 2007/3634, K. 2010/3103, 15 Mart 2010 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama