Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2007/4050 K.2010/1881

Ankara 7.Sulh Ceza Mahkemesinin 24.02.2004 gün ve 151-182 sayılı hırsızlık suçundan verilen mahkumiyet hükmünün 08.04.2004 tarihinde kesinleşmesinden sonra, sanığın temyize konu bu dosyadaki suçu 01.12.2005 tarihinde işlemesi nedeniyle verilen cezanın 5237 Sayılı TCK. nun 58. maddesi uyarınca mükerrirlere özgü infaz Rejimine göre çektirilmesine karar verilmemesi isabetsizliği karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma neticelerine uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sanığın bir sebebe dayanmayan ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine; ancak:

1-CMK. nun 232/2-c maddesi uyarınca suçun işlendiği yerin gerekçeli karar başlığında gösterilmemesi,

2-Acil bir görüşme yapmak üzere kısa süreliğine şikayetçiden geçici olarak aldığı cep telefonunu iade etmeyerek alıp kaçtığının iddia ve kabulü karşısında; sanığın basit bir yalan boyutunu aşıp hangi hileli hareketlerle mağdurun iradesini etkileyerek telefonun kendisine teslimini sağladığı karar yerinde tartışılıp açıklanmadan ve eylemin hırsızlık suçunu oluşturup oluşturmayacağı da irdelenmeden yazılı şekilde karar verilmesi,

3-Sanığın kasten işlediği suçtan dolayı hapis cezasına mahkumiyetin sonucu olarak 5237 Sayılı TCK.nun 53. maddesinde düzenlenen hak yoksunluklarına karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,