Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2007/9033 K.2010/6319

213 Sayılı Kanunun 13. maddesinde mücbir sebepler düzenlenmiş olup dördüncü bentte “Sahibinin iradesi dışındaki sebepler dolayısıyla defter ve vesikaların elinden çıkmış bulunması” mücbir sebep olarak kabul edilmiştir. Defter ve vesikaların çalındığına, kaybolduğuna veya her ne şekilde olursa olsun elden çıktığına dair basın yoluyla ilan yaptırılması ve keyfiyetin vergi dairesine bildirilmesi, tek başına mücbir sebebin kabulü için yeterli değildir.

Ayrıntıları dairemizin 2.2.2001 tarih ve 6285-784 sayılı kararında açıklandığı üzere, ceza yargılamasında hiçbir duraksamaya yer vermeden gerçeği ortaya çıkarmak görev ve yetkisi bulunan ceza hakimi, ileri sürülen mücbir sebebin dayandığı olayların vukuu ile defter ve belgelerin elden çıkmasını doğuracak nitelik ve yoğunlukta olup olmadığını, bunların mükellefin faaliyet alanı itibarı ile mutat ortam yer ve mekanda muhafaza edilme olgusu, olayın meydana gelme olasılığı, doğal ve kaçınılması mümkün olmayan nedenlere dayanıp dayanmadığı,

öngörülebilme ve neden-sonuç ilişkisi, vergi denetiminden kaçma amacına yönelik tertip niteliği ve olayın arz ettiği özelliği duruşmadan ve tahkikattan edineceği kanaate göre irdeleyip değerlendirmeli ve delilleri serbestçe takdir etmeli, irade dışında meydana geldiği ve defter ve vesikaların tamamen veya kısmen kaybı veya yok olması sonucunu doğurduğu vicdani kanaatine ulaşması halinde mücbir sebep olarak kabul etmelidir.

Somut olayda, Tekstil San. ve Tic.

Limited Şirketinin 2001 takvim yılında ihraç kayıtlı teslimleri nedeniyle satış olarak beyan edilen ve iadesi istenen KDV yönünden işlemlerin doğruluğunun incelenmesinin istendiği, şirket müdürü olan sanığın depoda bulunan mallarla birlikte 16 klasör ve koli içindeki şirkete ait evrak ve belgelerin çalındığını ifade ederek 46 adet faturayı ibraz etmediği, sanığın yanında çalışan’ın depodaki malları çaldığından bahisle hakkında açılan dava sonunda mahkumiyet kararının verildiği Bursa 2.Asliye Ceza Mahkemesinin 2005/1489 E. 2006/136 K. sayılı dosyasında adı geçen kişi sorgusunda;

“şirket müdürü olan sanığın icra takibi yapan alacaklılardan malları kaçırmak için depo tuttuğunu, daha sonra alacaklıların deponun yerini öğrenmesi nedeniyle malları faturasız sattığını, malları başka bir kişiye satmış gibi fatura düzenlediğini, faturalar ve bilgilerin yüklü olduğu bilgisayarı da alıp götürdüğünü” beyan

ettiği, sanığın hırsızlıkla ilgili olarak Işıklar l Amirliğine verdiği şikayet dilekçesinde bilgisayar ve faks cihazının çalındığını belirtip defter ve belgelerden söz etmediği halde vergi denetmeni imzalı tutanakta ibraz etmediği faturaların da depoda bulunduğu ve çalındığını ifade ettiği, çalındığı ifade edilen faturalarla ilgili herhangi bir mahkeme kararı sunulmadığı, hırsızların işine yaramayan defter ve vesikaları çalması olgusu yaşamın olağan gözlemlerine uygun düşmediği, ibraz edilmesi istendiğinde çalındığı ifadesi, vergi denetiminden kaçmak ve suçtan kurtulma amacını taşıdığı, bu nedenlerle sanığın mücbir sebebe ilişkin savunması reddedilerek, tüm unsurlarıyla oluşan yüklenen suçtan mahkumiyetine karar verilmesi gerekirken savunması geçerli sayılarak beraat kararı verilmesi,