Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2007/9778 K.2010/3423

Yapılan duruşmaya, mahkemenin soruşturma neticelerine uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre 5237 sayılı TCK. nun 7. ve 5252 sayılı Kanunun 9/3. maddeleri uyarınca 765 ve 5237 sayılı TCK. nun hükümlerinin olaya uygulanması suretiyle lehe Yasa belirlenerek sonucuna göre hüküm kurulmuş ve hükmolunan ceza miktarı nedeniyle 08.02.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5728 sayılı Kanunun 562. maddesi ile değişik CMK. nun 231. maddesinin uygulanma olanağı bulunmadığı anlaşılmış olduğundan sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine; Ancak;

5275 sayılı Yasanın 122. maddesiyle 647 sayılı Yasanın yürürlükten kaldırıldığı, 5275 sayılı Yasada süresinde ödenmeyen para cezasına gecikme zammı uygulanacağına ilişkin bir hüküm bulunmadığı halde gecikme zammı uygulanmasına ve emanete alınan paraların şikayetçilere iadesi yerine zoralımına karar verilmesi,

Yasaya aykırı ise de, yeniden duruşma yapılmasını gerektirmeyen bu hususların 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK. nun 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasından “taksitlerden birinin ödenmediği takdirde geriye kalanların muaccel hale geleceğinin ve 6183 sayılı Yasanın 51/2 maddesi uyarınca gecikme faizinin yarısı oranının artırılarak bir kerede alınacağının sanığa ihtarına (edilemedi)” ibarelerini çıkartılmak ve "müsaderesine" ibaresi yerine "şikayetçiye verilmesine" denilmek suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 24.03.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.