Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2008/10164 K.2011/22518

...: Lehe olduğu değerlendirilerek 5237 sayılı TCK'nın 204/1,62/1,51,51/3-6-7,53/1-2.mad.uyarınca 1yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına,cezanın ertelenmesine,1 yıl 8 ay denetim süresi belirlenmesine,53/1.maddedeki hakları kullanmaktan infaz tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına,c bendindeki sanığın kendi alt soyu üzerindeki yetkileri açısından bu kısıtlılığın uygulanmasına yer olmadığına.,

I-Sanık ... hakkında kurulan beraat hükmüne yönelen şikayetçi ve sanık müdafiinin temyiz itirazlarının incelenmesinde:

03.11.2004 tarihli karar ile sanık ...’in beraatine, sanık ...’nin mahkumiyetine hükmolunduğu, şikayetçinin anılan kararın yargılama aşamasında karar tarihinde yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 365 ve devamı maddeleri hükmü uyarınca başvurarak katılan sıfatını almadığı gibi, adı geçen sanık yönünden şikayetinin de olmadığı, sözü edilen hükmün sanık ...

Köklü müdafiinin temyizi üzerine Yargıtay Savcılığı’nın 18.07.2005 günlü kararı ile iade edildiği, bu suretle sanık ... hakkındaki beraat hükmünün temyiz edilmeksizin kesinleştiği, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından 5320 sayılı Yasanın 8/2. maddesi uyarınca, temyiz sürecini sonlandıran, mahkemenin kararını ortadan kaldıran mahkemece uyulması zorunlu olan kendine özgü bir işlem olan iade sonucu mahkemece, sanık ...’in de yargılamaya dahil edilerek hakkında yeniden kurulan hüküm hukuki değerden yoksun olup, yok hükmünde bulunduğu cihetle;

şikayetçinin ve sanık müdafiinin 16.12.2005 gün ve 2005/139 Esas 2005/108 sayılı beraat kararına yönelik vaki temyiz istemlerinin anılan sebeplerle 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 317. maddesi uyarınca REDDİNE,

II-Sanık ... hakkında kurulan mahkumiyet hükmüne yönelen sanık müdafii ile katılanın temyiz itirazlarına gelince;

1-765 sayılı TCK.nun 342/1, 59 ve 5237 sayılı TCK.nun 204/1, 62 maddeleri gereğince hükmolunan sonuç cezalar eşit ise de.

5237 sayılı TCK.nun uygulanması durumunda hapis cezasına mahkumiyetin doğal sonucu olarak anılan Yasanın 53. maddesindeki hak yoksunluğunun da uygulanması gerektiğinden ve ayrıca aynı Yasanın 7/3 maddesi uyarınca lehe olan infaz rejimi uygulanacağından, 647 sayılı Yasanın 6 ile 765 sayılı TCK.nun 95/2 maddeleri birlikte değerlendirildiğinde deneme süresi içerisinde suç işlenmemesi halinde,

“cezası tecil edilmiş olan mahkumiyetin esasen vaki olmamış sayılması” nedeniyle uygulama koşulları ve sonuçları itibariyle 765 sayılı TCK ile 647 sayılı Yasaların açıkça sanık lehine olduğu gözetilmeden yazılı şekilde sanığın cezasının 5237 sayılı Yasanın 51. maddesine göre ertelenmesi ve aynı yasanın 53. maddesindeki hak yoksunluğu yaptırımına da karar verilerek lehe yasanın hatalı belirlenmesi yasaya aykırı,