Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2008/14028 K.2011/23857

Tutukluluk sürelerinin 5237 sayılı TCK’nun 63. maddesi uyarınca sanığın cezasından mahsubunun infaz aşamasında dikkate alınması mümkün görülmüştür.

Bozmaya uyularak toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanığın suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde vasfı tayin, cezayı artırıcı ve azaltıcı sebebin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş,

01.06.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5349 sayılı Kanunla değişik 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri uyarınca mahkemece suç tarihinde yürürlükte olan 765 sayılı TCK ile 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun somut olaya ilişkin ilgili bütün hükümleri ayrı ayrı tatbik olunarak ortaya çıkan sonuçların birbiriyle karşılaştırılması suretiyle lehe kanun belirlenmiş incelenen dosyaya göre sanık müdafiinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine ancak;

5327 sayılı TCK.nun 53. maddesinin 3.fıkrası uyarınca 1.fıkranın (c) bendinde yazılı kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık haklarından şartla tahliye tarihine kadar, diğer hak yoksunluklarının ise hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar uygulanacağı gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,

Yasaya aykırı sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş ise de; yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK. nun 322. maddesinde öngörülen yetkiye dayanılarak karar verilmesi olanaklı olduğundan, 5237 sayılı TCK.nun 53. maddesinin uygulanması ile ilgili hüküm fıkrasında yer alan 6.paragraf hükümden çıkartılarak yerine “TCK.nun 53. maddesinin 1.fıkrasının (c) bendinde yazılı kendi alt soyu üzerindeki velayet,vesayet ve kayyımlık haklarını kullanmaktan şartla tahliye tarihine,