Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2008/16282 K.2011/486

Hükmolunan hapis cezasının sonucu olarak 5237 sayılı TCK’nun 53. maddesindeki hak yoksunluklarının infazda göz önünde bulundurulması mümkün görülmüştür. I-Sanıklar müdafilerinin, sanık ... hakkında “dolandırıcılık”, sanık ... hakkında “dolandırıcılık” ve “resmi evrakta sahtecilik” suçlarından kurulan mahkümiyet hükümlerine yönelen temyiz itirazlarında;

Suçtan önce kasıtlı bir başka suçtan kesinleşmiş mahkûmiyetleri bulunması nedeniyle 5728 sayılı Yasayla değişik CMK. nun 231. maddesinin uygulanması olanağı bulunmayan sanıklar hakkında toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanıkların suçlarının sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde vasıfları tayin, cezayı azaltıcı sebeplerin nitelik ve dereceleri takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş,

01.06.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5349 sayılı Kanunla değişik 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri uyarınca mahkemece 765 ve 5237 sayılı Yasa hükümleri olaya uygulanarak ortaya çıkan sonuçların denetime olanak verecek şekilde gösterilip birbiriyle karşılaştırılması suretiyle lehe yasa belirlenerek sonucuna göre karar verilmiş incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan sanıklar müdafilerinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA,

II-Sanık ... müdafiinin, “resmi evrakta sahtecilik” suçundan kurulan mahkümiyet hükmüne yönelen temyiz itirazlarına gelince; Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin tahkikat neticelerine uygun olarak tecelli eden kanaat ve takdirine, tetkik olunan dosya içeriğine göre sanık müdafiinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine; Ancak;

Sanığın adli sicil kaydında yeralan Bursa 3. SCM. nin 1999/1761-1827 E-K. sayılı kararına ilişkin sabıkası doğrudan para cezasına ilişkin olup 765 sayılı TCK.nun 81. maddesi uyarınca tekerrüre esas olmadığı cihetle, 5252 sayılı Yasanın 9/3. maddesi uyarınca lehe yasa belirlenirken suç tarihinde yürürlükte bulunan 765 sayılı TCK ile 01.06.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 sayılı TCK’ nun ilgili tüm hükümleri ayrı ayrı uygulanarak ortaya çıkan sonuçların birbiriyle karşılaştırılmasında, 765 sayılı TCK. nun 342/1, 59/2 ve 5237 sayılı TCK. nun 204/1, 62. maddeleri gereğince hükmolunan sonuç cezalar eşit olup,

5237 sayılı TCK’ nun uygulanması durumunda hapis cezasına mahkümiyetin doğal sonucu olarak anılan yasanın 53. maddesindeki hak yoksunluğunun da uygulanması nedeniyle 5237 sayılı TCK. nun aleyhe olduğu gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması yasaya aykırı ise de, yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususun 5320 sayılı Yasanın 8. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayı Yasanın 322. maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan; hüküm fıkrasının 2. bendinde sanık ...’ya ilişkin hüküm fıkrasındaki “5237 sayılı TCK.nun uygulanmasına ilişkin ibarelerin çıkartılarak,