Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2008/16770 K.2012/355

5237 sayılı TCK'nun 53. maddesindeki hak yoksunluğunun uygulanmasına ilişkin hüküm fıkrasında infazı kısıtlayacak şekilde bir süre belirtilmemiş olması ve bu sürelerin de infazda göz önünde bulundurulması mümkün bulunduğundan tebliğnamedeki düşünceye iştirak edilmemiştir.

Suçtan önce kasıtlı bir başka suçtan mahkumiyeti bulunması nedeniyle hakkında 5728 sayılı Yasa ile değişik CMK'nun 231. maddesinin uygulama koşulları bulunmayan sanık hakkında yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma neticelerine uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sanık müdafiinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine; ancak:

5252 sayılı Yasanın 9/3. maddesi uyarınca lehe yasa belirlenirken suç tarihinde yürürlükte bulunan 765 sayılı TCK ile 01.06.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 sayılı TCK'nun ilgili tüm hükümleri ayrı ayrı uygulanarak ortaya çıkan sonuçların birbiriyle karşılaştırılmasında, temel cezanın asgari hadden verilmesi nedeniyle 765 sayılı TCK'nun 342/1, 59/2 ve 5237 sayılı TCK.nun 204/1, 62. maddeleri gereğince hükmolunan sonuç cezalar eşit ise de; 5237 sayılı TCK’nun uygulanması durumunda hapis cezasına mahkumiyetin doğal sonucu olarak anılan yasanın 53. maddesindeki hak yoksunluğunun da uygulanması nedeniyle 5237 sayılı TCK'nun aleyhe olduğu gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,