KÜNYE
11. Ceza Dairesi 2008/17667 E., 2012/500 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 18 Ocak 2012
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Suç
- Dolandırıcılık, Kredi kartının kötüye kullanılması
- Hüküm
- 1-Dolandırıcılık suçundan;5237 sayılı TCK.nun 157/1, 62/1 ve 52/1-2 mad.ce 6.000 YTL ve 2.000 YTL A.P.C.
Karar Metni
321 kelime·2 dk okuma
2-Kredi kartının kötüye kullanılması suçundan;5237 sayılı TCK.nun 245/1, 62/1 ve 52/1-2 mad.ce 2 yıl 6 ay H.C. ve 2.000 YTL A.P.C. (ayrıca TCK.nun 53/1 ve 58. mad.si)
Suç tarihinden önce kasıtlı bir suçtan mahkumiyet bulunması nedeniyle 5728 sayılı Yasa ile değişik CMK' nun 231. maddesinin uygulanması olanağı bulunmayan sanık hakkında toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanığın suçlarının sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde vasfı tayin, cezayı artırıcı ve azaltıcı sebebin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, incelenen dosyaya göre verilen hükümde bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan sanığın, müştekinin zararını karşılama talebinin dikkate alnmadığına, mahkeminin ön yargılı olduğuna ilişen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine, ancak;
Sanık hakkında dolandırıcılık ve kredi kartının kötüye kullanılması suçlarından hükmolunan hapis cezası “suçun işleniş şekli “ nazara alınarak takdiren asgari hadden tayin olunduğu halde aynı gerekçe ile hapis cezası yanında hükmolunan adli para cezalarının birim gün sayısının alt sınırdan uzaklaşılarak 120 gün olarak tayini,
Yasaya aykırı ise de, yeniden duruşma yapılmasını gerektirmeyen bu hususun 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK. nun 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasındaki 5237 sayılı TCK.nun 157/1. maddesi gereğince belirlenen temel adli para cezasının 5 güne, aynı Yasanın 62. maddesi uyarınca indirim yapılarak gün adli para cezasının 4 güne indirilmesine, 5237 sayılı TCK.nun 52. maddesi uyarınca günlüğü 20 TL’ den hesaplanarak belirlenen sonuç adli para cezasının da 80,00 TL’ye indirilmesi,
Yargıtay 11. Ceza Dairesi, E. 2008/17667, K. 2012/500, 18 Ocak 2012 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama