Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2008/17927 K.2011/120

Sanığın katılana ait kredi kartıyla alışveriş yapmaktan ibaret eyleminin 01.06.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 245/1 madde ve fıkrasında tanımlanan banka ve kredi kartlarının kötüye kullanılması suçuna uyduğu,

lehe yasanın belirlenmesinde de 5237 sayılı TCK.nun 245/1 ile suç tarihinde yürürlükte olan 765 sayılı TCK.nun 504/3 madde ve fıkralarında tanımlanan suçların karşılaştırılması gerektiğinin gözetilmemesi karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamış, kabul ve uygulamaya göre de, zararın giderilmemiş olması nedeniyle etkin pişmanlığa ilişkin 5237 sayılı TCK.nun 168.maddesinin uygulanma olanağı bulunmadığı gibi TCK.nun 168.maddesinin hüküm tarihinde yürürlükte bulunması ve kabule göre hükmün açıkça sanık lehine olması nedeniyle tebliğnamede yer verilen düşünceye iştirak olunmamıştır.

Ceza miktarı nedeniyle koşulları bulunmadığından, 08.02.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5278 sayılı Kanunun 562.maddesinin 1.fıkrası ile değişik CMK.nun 231/5.maddesinden yararlanamayacağı anlaşılan sanık hakkında yapılan yargılama sonunda toplanan deliller karar yerinde incelenip, yüklenen suçun sübutu kabul, soruşturma ve kovuşturma sonuçlarına uygun şekilde vasfı tayin, cezayı artırıcı ve azaltıcı nedenlerin nitelik ve derecesi takdir kılınmış,

01.06.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5349 sayılı Kanunla değişik 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9.maddeleri uyarınca 765 ve 5237 sayılı Yasa hükümleri olaya uygulanarak ortaya çıkan sonuçların denetime imkan verecek şekilde gösterilip birbiriyle karşılaştırılması suretiyle lehe yasa belirlenerek sonucuna göre karar verilmiş ve incelenen dosyaya göre hükümde eleştiri dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan sanık müdafiinin yeterli delil bulunmadığına,