Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2008/19534 K.2010/11464

Lehe yasa belirlemesinde 5252 sayılı TCK.nu Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkındaki Kanunun 9/3. maddesi uyarınca, suç tarihinden sonra yürürlüğe giren 5237 sayılı Yasada sanığın eyleminin uygun bulunduğu 207,211 ve 53. maddelerine göre 765 sayılı TCK.'nun 347. maddesinin açıkça sanık lehine olduğu anlaşılması karşısında suçla ilgisi olmayan 5237 sayılı yasanın 204/1,211. maddeleri ile karşılaştırma yapılması,765 sayılı TCK.nun lehe görülerek tatbikinde; mükerrir olduğu anlaşılan sanık hakkında anılan yasanın 81/2.maddesinin uygulanmaması isabetsizliği aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Toplanan deliller yerinde incelenip, sanığın suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde vasfı tayin, cezayı artırıcı sebep bulunmadığı takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, suç tarihinde yürürlükte olan 765 sayılı TCK.nun ile 1.6.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 sayılı TCK.nun somut olaya ilişkin ilgili maddeleri karşılaştırılması suretiyle lehe kanun belirlenmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde eleştiri dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan sanık müdafiinin suçun unsurlarının oluşmadığına ve mahkumiyete yeterli delil olmadığına ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA, 18.10.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.