Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2008/20301 K.2009/4880

1-Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 7.2.2006 gün ve 11/12 sayılı kararında açıklandığı üzere; hükümden sonra yürürlüğe giren 5237 sayılı TCK.nun hükümlü lehine olduğunun saptanması halinde, verilen ve infazı gereken yeni kararın CMK.na göre hüküm fıkrasında bulunması zorunlu unsurları taşıması, kararın gerekçesinde 5271 sayılı CMK.nun 230. maddesi uyarınca suç oluşturduğu kabul edilen eylemlerin gösterilmesi, nitelendirilmesi, cezaların ve/veya güvenlik önlemlerinin belirlenmesi,

müsadere, vekalet ücreti, yargılama giderleri hakkında da değişiklik yapılmakla hüküm bölümü ortadan kalkan ve böylece geçerliliği sona eren önceki kararda mevcut "ilgili gerekçeler saklı kalmak kaydıyla" karar vermekle yetinilmeyip yeniden hüküm kurulması, yeni hükmün kesnileşmesi üzerine önceki kararın infaza esas alınan hüküm bölümü ortadan kalkıp geçerliliği sona ereceği için, adli emanette bulanan eşyalar hakkındaki karar ile yargılama giderleri hakkında da karar verilmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde hüküm tesisi,

2-5237 sayılı TCK.nun 53. maddesinin 3.fıkrası uyarınca 1.fıkranın (c) bendinde yazılı alt soy üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık haklarından koşullu salıverme tarihine kadar yoksun bırakılmasına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,

3-Hükmün kesinleşmesinden sonra yürürlüğe giren yasanın hükümlü lehine olup olmadığının belirlenmesi için yapılan yargılamaya ilişkin giderlerin yargılama yapılmasına neden olmayan hükümlüden tahsiline karar verilmesi yasaya aykırı,

4-Dolandırıcılık suçlarından hükmolunan cezanın miktarı itibariyle, hükümden sonra yürürlüğe giren ve hükümlü lehine bulunan 5728 sayılı Yasayla değişik CMK.nun 231. maddesinin takdir ve değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,