Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2008/20401 K.2010/13727

Sanıkların “resmi belgede sahtecilik” “dolandırıcılık” ve sanık ...’ın “emniyeti suistimal” suçlarından mahkümiyetlerine ilişkin hükümlere yönelik sanık ... müdafi ile sanıklar ... ve ...’ın temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Yüklenen dolandırıcılık suçunun kamu kurumları olan Nüfus Müdürlüğü ile Trafik Tescil Şubesinin maddi varlıklarından nüfus cüzdanı ve trafik tescil belgelerinin kullanılması suretiyle 11.08.2005 tarihinde işlendiğinin anlaşılması karşısında;

noterliğin kamu kurumu olmadığından sanıkların eylemlerinin TCK.nun 157/1. maddesinde öngörülen suçu oluşturduğuna ve lehe Yasanın 765 ve 5237 Sayılı Yasaların tüm hükümlerinin karşılaştırılması suretiyle belirlenmesi gerektiğine ilişen tebliğnamedeki bozma düşüncelerine iştirak edilmemiş, resmi belgede sahtecilik suçundan sanıkların mahkümiyetlerine hükmolunurken, Gaziantep 2. Noterliğinde düzenlettirilen 11.08.2005 gün 20998 yevmiye numaralı araç satışına ilişkin suça konu sahte sözleşmenin, "kanun hükmü gereği sahteliği sabit oluncaya kadar geçerli" belgelerden olduğu gözetilmeden,

TCK.nun 204. maddesinin 1. fıkrası uyarınca tayin olunan cezanın, anılan maddesinin 3. fıkrası ile artırılmaması suretiyle eksik ceza tayini isabetsizliği aleyhe temyiz olmadığından bozma sebebi yapılmamıştır.

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin tahkikat neticelerine uygun olarak tecelli eden kanaat ve takdirine, tetkik olunan dosya içeriğine göre sanık ... müdafi ile sanıklar ... ve ...’ın yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine; ancak:

Emanetin 2006/1899 sırasında kayıtlı Gaziantep 2. Noterliğinde düzenlettirilen 11.08.2005 gün 20998 yevmiye numaralı araç satışına ilişkin suça konu sahte sözleşmenin de delil olarak dosyada saklanmasına karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde noterliğe iadesine hükmolunması, yasaya aykırı ise de, yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta 5320 Sayılı Yasanın 8. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 Sayılı Yasanın 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan;