Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2008/20890 K.2012/1213

Yapılan duruşmaya toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma neticelerine uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sanığın sübutun bulunmadığına ilişen ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine; ancak:

1- Sanığın, şikayetçinin kredi kartı bilgilerini ele geçirerek ortağı olduğu işyerinden “mail-order” yöntemiyle, alış veriş yapılmadığı halde yapılmış gibi işlemler yapmak suretiyle yarar sağlamaktan ibaret oluşa uygun olarak sübutu kabul edilen eyleminin, 5464 sayılı Banka Kartları ve Kredi Kartları Kanunun 3/e maddesi uyarınca “kredi kartının, nakit kullanımı gerekmeksizin mal ve hizmet alımı veya nakit çekme olanağı sağlayan basılı kartı veya fiziki varlığı bulunmayan kart numarasını” ifade etmesi karşısında TCK.nun 245/1, 43. maddelerinde tanımlanan ve teselsül eden “banka ve kredi kartlarının kötüye kullanılması” suçunu oluşturduğu gözetilmeden yazılı şekilde aynı maddenin 3. fıkrası uyarınca ceza tayini,

2- Şikayetçinin kredi kartından 21.11.2005 ve 23.11.2005 tarihlerinde işlem yapıldığı nazara alınmadan suç tarihinin gerekçeli karar başlığında hatalı gösterilmesi,

3- 5237 sayılı Yasanın 53. maddesinin 1. fıkrasının c bendinde yer alan sanığın kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkilerine ilişkin haklardan koşullu salıverilme, maddede sayılan diğer haklardan cezanın infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması,