Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2008/2472 K.2011/1285

Dolandırıcılık suçu 5237 sayılı Yasanın 157. maddesine ilişkin gerekçede belirtildiği üzere ihmali davranışlarla da gerçekleşebileceği cihetle bedeli ödenecekmiş gibi hizmetten yararlanmanın ihmali davranışla işlenen dolandırıcılık suçunu oluşturup oluşturmayacağına ilişkin delillerin takdir ve değerlendirmesinin üst dereceli Asliye Ceza Mahkemesine ait ise de, 5237 Sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5252 Sayılı Yasanın 9. maddeleri hükümleri karşısında; sanığa yüklenen “dolandırıcılık” suçunun kanunda gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu,

suç tarihinde yürürlükte olan ve lehe bulunan 765 Sayılı TCK.nun 102/4. maddesinde öngörülen asli dava zamanaşımının,kesici son işlem olan sorgu için çıkarılan 30.01.2006 tarihli zorla getirme kararından temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiğinden usul ekonomisi de gözetilerek yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta 1412 sayılı CMUK.nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün bulunduğundan sanık hakkındaki kamu davasanın 765 sayılı TCK.nun 102/4. maddesi uyarınca ORTADAN KALDIRILMASINA, 24.02.2011 gününde oybirliği ile karar verildi.