Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2008/4674 K.2010/476

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma neticelerine uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sanığın suç unsurlarının oluşmadığına, suçun sabit olmadığına ilişen ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine; ancak:

1-5252 Sayılı Kanunun 9/3. maddesi uyarınca; suç tarihinde yürürlükte olan 765 Sayılı TCK. ile 01.06.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 Sayılı TCK. nun olaya ilişkin tüm hükümleri ayrı ayrı uygulanarak ortaya çıkan sonuçlar kararın gerekçe bölümünde denetime olanak verecek şekilde somut olarak gösterilip birbirleriyle karşılaştırılması suretiyle lehe Yasanın belirlenmesi yerine soyut olarak 5237 Sayılı TCK. nun aleyhe olduğundan bahisle yazılı şekilde hüküm kurulması,

2-Hükmolunan temel adli para cezasının, Ceza Genel Kurulu’nun 24.9.2002 gün ve 184/320 sayılı kararında açıklandığı üzere 765 TCK. nun 19. maddesine göre belirlenen suç tarihi itibariyle alt sınır olan 216 TL’den az olamayacağı gözetilmeden eksik adli para cezasına hükmolunması,

3-Suça konu değerin "pek hafif" olduğu kabul edilmesine göre, 765 Sayılı TCK. nun 522. maddesi ile cezadan yapılacak indirim oranının ½ den fazla olması gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde fazla ceza tayini,