Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2008/8915 K.2010/12042

İddianame içeriğine göre sanıklar hakkında sahtecilik suçundan açılan dava nedeniyle mahallinde hüküm kurulması mümkün görülmüş, suçun işleniş şekli, sanıkların geçmişleri, sağlanan menfaatin miktarı, kastın yoğunluğu gözetilerek TCK:nun 61/1 maddesi uyarınca alt sınırdan uzaklaşılarak ve zincirleme suç hükümleri uygulanırken dosya kapsamına uygun bir oranda artırım yapılması gerekirken en az oranda artırım yapılması isabetsizlikleri aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır. Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, soruşturma sonucuna göre oluşan kanaate göre sanıklar ve müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine;ancak:

5320 Sayılı Yasanın Geçici 1.maddesi gereğince uygulanması gereken 765 Sayılı TCK.nun 38. maddesi, BK.nun 49. maddesine göre özel bir hüküm olup, ceza mahkemelerinin manevi tazminata hükmetmesinin, işlenen fiilin “şeref ve haysiyeti” ihlal etmesine bağlı olduğu, genel adaba aykırı suçlar ile bedensel bütünlüğe karşı işlenen fiiller dışında kalan, şeref ve haysiyete dokunmayan fillerden dolayı ceza mahkemelerince manevi tazminata hükmedilmeyeceği gözetilmeden, yazılı şekilde manevi tazminata hükmolunması yasaya aykırı ise de;

yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususun 5320 Sayılı Yasanın 8/1 maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 Sayılı CMUY.nın 322.maddesinde öngörülen yetkiye dayanılarak karar verilmesi olanaklı görüldüğünden, hüküm fıkrasındaki “manevi tazminat isteminin kısmen kabulü ile 5320 sayılı kanunun geçici 1.maddesi hükmü de gözetilerek 2000 YTL manevi tazminatın sanıklardan alınarak katılana verilmesine,