Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2009/10706 K.2012/450

Sanık hakkında ''2002 ve 2003 takvim yıllarında sahte fatura kullanmak'' suçlarından açılan kamu davalarıyla ilgili olarak mahkemesince her zaman bir karar verilmesi mümkün görülmüş, gerekçeli karar başlığında ''2002-2004 yılları arası'' olarak yanlış yazılan suç tarihinin, suça konu faturaların gelir vergisinde kullanılması nedeniyle 193 sayılı Gelir Vergisi Kanununun 92. maddesi uyarınca 01.04.2005 olarak mahallinde düzeltilmesi mümkün görülmüştür.

Yapılan duruşmaya toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma ve kovuşturma neticelerine uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine; ancak:

1) Sanık müdafiinin Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 06.05.2009 gün ve 2009/56828 sayılı tebliğnamesine karşı beyanlarına dair 02.11.2011 havale tarihli dilekçesi ekinde ibraz ettiği Adana 7. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 26.04.2007 gün ve 2006/954 Esas, 2007/319 Karar sayılı, sanığın 2003-2004 takvim yıllarında işlediği iddia olunan ''sahte fatura kullanma'' suçundan verilen beraat kararına ilişkin dava dosyasının araştırılarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayin edilmesinin gerekmesi,

2) Suça konu 14.01.2004, 09.02.2004, 24.05.2004, 08.08.2004, 20.09.2004, 11.10.2004 tarihli altı adet sahte faturanın 2004 takvim yılında KDV indirimine ve gelir vergisine konu edildiğinin kabul edilmesi karşısında; kendi yılı içinde teselsül ettiği anlaşılan eylemlerinden dolayı suç tarihi itibariyle yürürlükte bulunan 765 sayılı TCK'nun 80. maddesinin uygulanmaması suretiyle eksik ceza tayini,

3) Sanık hakkında kasıtlı suçtan sabıkalarının silinme koşullarının oluştuğu ve izlenen kişiliği gözönüne alınarak suç işlemekten çekineceği kanaati oluştuğundan bahisle sanık hakkındaki hapis cezasının 647 sayılı Kanunun 6. maddesi gereğince ertelenmesine karar verildiği halde, aynı gerekçelerle CMK 'nun 231. maddesi gereğince hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilerek hükmün gerekçelerinde çelişki yaratılması,