Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2009/11642 K.2010/13800

1-)Katılan vekilinin sanıklar ... ve ...’ın “Resmi Belgede Sahtecilik” suçundan beraatlerine ilişkin hükümlere yönelik temyizi üzerine yapılan incelemede;

Sanıkların suç kastıyla hareket ettiğine ilişkin mahkumiyetlerini gerektirecek yeterlilikte, suçun sübutuna dair kesin ve inandırıcı delil elde edilemediğinden beraatlerine karar vermek gerektiğinin gerekçeleri dosya içeriğine uygun biçimde gösterilerek, mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan, katılan vekilinin sanıkların, sabit olan “resmi belgede sahtecilik” suçundan mahkumiyetlerine karar verilmesi gerektiğine ilişen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle bu suçtan verilen beraat hükmünün ONANMASINA,

2-)Katılan vekilinin sanıklar ... ve ...’ın “Dolandırıcılık” suçundan beraatlerine ilişkin hükümlere yönelik temyizine gelince;

5237 Sayılı Türk Ceza Kanununun 7. ve 5252 Sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükümleri karşısında; sanıklara yüklenen “dolandırıcılık” suçunun yasada gerektiği cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu,

suç tarihinde yürürlükte bulunan ve lehe olan 765 Sayılı TCK.nun 102/4 ve 104/2 maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının, suçun işlendiği 30.05.2003 tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış, katılan vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 Sayılı Yasanın 8/1 maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 Sayılı CMUY.nın 321.maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta aynı kanunun 322.maddesinde öngörülen yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan,