Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2009/13 K.2009/4893

Dolandırıcılık suçundan sanık ...'nın yapılan yargılaması sonunda: Mahkümiyetine dair DENİZLİ 1 Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 26.5.1999 gün ve 1998/57 Esas, 1999/154 Karar sayılı kesinleşmiş hükmün 5237 sayılı TCK. nun 1.6.2005 tarihinde yürürlüğe girmesini müteakip, aynı mahkemece "duruşma açılmadan" verilen 28.6.2005 gün ve aynı sayılı ek kararın süresi içinde Yargıtay’ca incelenmesi hükümlü müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı C.Başsavcılığının onama isteyen 30.12.2008 tarihli tebliğnamesi ile daireye gönderilmekle,

incelenerek gereği görüşüldü: Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun 7.2.2006 gün ve 11/12 sayılı kararında açıklandığı üzere, hükümden sonra yürürlüğe giren 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun hükümle lehine olduğunun saptanması halinde verilen ve infazı gereken yeni kararın CMK.na göre hüküm fıkrasında bulunması zorunlu unsurları taşıması, kararın gerekçesinde 5271 sayılı CMK.nun 230 maddesi uyarınca suç oluşturduğu kabul edilen eylemlerin gösterilmesi, nitelendirilmesi, cezaların ve/veya güvenlik önlemlerinin belirlenmesi,

müsadere, vekalet ücreti, yargılama giderleri hakkında da değişiklik yapılmakla hüküm bölümü ortadan kalkan ve böylece geçerliliği sona eren önceki karara atıf yapılmakla yetinilmeyip karar verilmesi, yeni hükmün kesinleşmesi üzerine önceki kararın infaza esas alınan hüküm bölümü ortadan kalkıp geçerliliği sona ereceği için,

adli emanette bulunan eşyalar hakkındaki karar ile yargılama giderleri hakkında kararın da belirlenmesi gerektiği ve denetime esas olacak şekilde 765 sayılı TCK.nun ve 5237 sayılı TCK.nun somut olaylara ilişkin ilgili bütün hükümlerinin ayrı ayrı olarak uygulanarak ortaya çıkan sonuçların birbiriyle karşılaştırılması suretiyle lehe yasanın tespiti,

ve 26.05.1999 günlü kararın da iptaline karar verildiği takdir hakkının kullanılması nedeniyle 5251 sayılı Yasanın 9/3. maddesi uyarınca duruşma açılarak hüküm kurulması gerektiği gözetilmeden hükmün gerekçesinde 765 sayılı Yasanın lehe olduğu kabul edildiği halde hüküm fıkrasında 5237 sayılı TCK.nun ilgili maddelerinin tatbiki ile hükmün karıştırılması suretiyle yazılı şekilde karar verilmesi,