Yargıtay Ceza Genel Kurulu E.2009/14 K.2009/89

Ceza Genel Kurulu 2009/3-14 E. , 2009/89 K.

"İçtihat Metni" İtirazname : 219386 Yargıtay Dairesi : 3. Ceza Dairesi Mahkemesi : LADİK Sulh Ceza Günü : 03.04.2006 Sayısı : 96-73

Devlet ormanından izinsiz orman emvali temin etmek suçundan, sanık Ş.’nin 6831 sayılı Yasanın 91/5-son, 765 sayılı TCY’nın 47/son, 59, 647 sayılı Yasanın 4, 5 ve 6. maddeleri uyarınca 541.581.000 lira ağır para cezasıyla cezalandırılmasına ve cezanın ertelenmesine,

ilişkin Ladik Sulh Ceza Mahkemesince 30.04.2004 gün ve 68-40 sayı ile verilen hükmün, sanık Ş. müdafii tarafından temyiz edilmesi üzerine Yargıtay’a gönderilen dosyanın, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 16.09.2005 gün ve 150583 sayılı yazısı ile 5320 sayılı Yasanın 8/2. maddesindeki yetkiye dayanılmak suretiyle lehe yasa değerlendirmesi yapılması için iade edilmesi nedeniyle, Ladik Sulh Ceza Mahkemesince 03.04.2006 gün ve 96-73 sayı ile önceki hüküm aynen verilmiş, hükmün sanık Şaban müdafii ile katılan temsilcisi tarafından temyiz edilmesi sebebiyle de, Yargıtay 3. Ceza Dairesince 13.11.2008 gün ve 6427-13638 sayı ile;

“….2- Sanık Ş.K. hakkındaki hükmün incelenmesine gelince; I- Orman İdaresi, sanık hakkında açılan kamu davasına usulüne uygun olarak katılmadığı gibi bu konuda verilmiş katılma kararı da olmadığından bu sanık hakkındaki temyiz isteminin CMUK’nun 317. maddesi uyarınca reddine,

II- Sanık Ş. K.vekilinin temyizine gelince

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede:

Hükümden sonra 08.02.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5728 sayılı Kanunla, özel nitelikte olan 6831 sayılı Orman Kanununda getirilen köklü değişikliklerin ve ceza sisteminin lehe hükümlerinin bütün halinde değerlendirme sonucu 5237 sayılı Türk Ceza Kanunun 7. maddesi dikkate alınarak sanık lehine uygulanması gerekliliği ve 5728 sayılı Kanunun 562. maddesinin 1. fıkrası uyarınca CMK’nun 231/5, 14. madde ve fıkralarında öngörülen, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasında ceza sınırının 2 yıla çıkartılması ve soruşturma ile kovuşturması şikayete bağlı suç olma şartının kaldırılması kuralları gereğince bu hususların mahalli mahkemece birlikte değerlendirilmesi lüzumu..” nedenleriyle, sair yönleri incelenmeyen hüküm bozulmuştur.

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 21.01.2009 gün ve 219386 sayılı itirazı, katılan temsilcisinin temyiz isteminin kabul edilmesi gerektiğine ilişkindir.

Dosya Yargıtay Birinci Başkanlığına gönderilmekle, Yargıtay Ceza Genel Kurulunca değerlendirilmiş ve açıklanan gerekçelerle karara bağlanmıştır.

TÜRK MİLLETİ ADINA

CEZA GENEL KURULU KARARI

İnceleme, sanık Ş. K. hakkındaki hükme hasren yapılmıştır.

Özel Daire ile Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı arasındaki uyuşmazlık, dilekçesinde ve sözlü olarak şikayetçi olduğunu belirtmiş bulunan katılan idare temsilcisinin, hükmü temyiz etme hakkının bulunup bulunmadığına ilişkindir.

Dosya incelendiğinde;

6831 sayılı Orman Yasasına muhalefet etmek suçundan, incelemeye konu edilmeyen sanık A. K. hakkında 01.07.2002 tarihli iddianame ile açılmış olan kamu davasının devamı sırasında, Orman İdaresi temsilcisi tarafından katılma talebinde bulunulduğu, yerel mahkemece de 20.08.2002 tarihli kararla “sanık A.hakkındaki davaya ilişkin olarak” Orman İdaresinin davaya katılan olarak kabulüne karar verildiği görülmektedir.

Sanık Ş.K. hakkındaki kamu davası ise, katılma kararı verildikten daha sonra, 08.07.2003 tarihli ek iddianame ile açılmış olup, ilk hükmün verildiği 30.03.2004 tarihi itibarıyla, sanık Ş. hakkındaki dava ile ilgili herhangi bir katılma talebi bulunmamaktadır. Nitekim; ilk hüküm katılan temsilcisi tarafından da temyiz edilmemiştir.

İlk hükmün, sanık Ş. müdafii tarafından temyiz edilmesi nedeniyle Yargıtay’a gönderilen dosya, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca 16.09.2005 tarihinde 5320 sayılı Yasanın 8/2. maddesindeki yetkiye dayalı olarak lehe yasa değerlendirmesi yapılmak üzere iade edilmiştir.

Katılan idare temsilcisi A.Y.’nin 23.01.2006 tarihinde hakime havale ettirmek suretiyle mahkemeye verdiği dilekçede. “TC. YARGITAY CUMHURİYET BAŞSAVCILIĞININ İLAMINA KARŞI DİYECEKLERİMİZ: T.C. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 2004/150583 sayılı ilamına bir diyeceğimiz yoktur. Sanığın cezalandırılmasına ve tazminatın tahsiline karar verilmesini arz ve talep ederim” ifadelerini kullandığı.

23.01.2006 tarihli celseye ait duruşma tutanağında, orman idare temsilcisinin bir adet dilekçe verdiğinin yazılı olduğu; aynı tutanakta orman işletme temsilcisinden “müdahil orman idare temsilcisi” olarak bahsedildiği; tüm bunların yanında da, 03.04.2006 tarihli son duruşmada, müdahil orman işletme temsilcisi sıfatıyla kendisine söz verilen idare temsilcisinin, “sanıkların cezalandırılmasına karar verilmesini talep ederiz” şeklinde beyanda bulunduğu görülmektedir.

01.06.2005 tarihinde yürürlüğe girmiş bulunan 5271 sayılı CYY’nın 237/1. maddesine göre, suçtan zarar gören kovuşturmanın her aşamasında şikayetçi olduğunu bildirerek davaya katılabilir.

237. maddenin 2. fıkrasına göre ise; ilk derece mahkemesinde ileri sürülmüş fakat karara bağlanmamış olan katılma istekleri, açıkça belirtilmiş olmak koşuluyla kanun yolu muhakemesinde, incelenip karara bağlanır.

238. maddesinin 1. fıkrasında; katılmanın, dilekçe veya sözlü başvurunun tutanağa geçirilmesiyle olacağı belirtilmiştir.

Yasanın 238. maddesinin 2. fıkrası ise; duruşma sırasında şikayeti belirten ifade üzerine suçtan zarar görenden davaya katılmak isteyip istemediğinin sorulması gerektiğini amirdir.

Somut olayda, duruşmaya katılarak hem yazılı, hem de sözlü şekilde şikayetçi olduğunu dile getiren, suçtan zarar gören Orman İdaresi yetkili temsilcisi A. Y.’den, kamu davasına katılmak isteyip istemediğinin sorulmamış olması 5271 sayılı CYY’nın 238. maddenin 2. fıkrasına aykırılık oluşturmakta ve katılma hakkının hatırlatılmaması nedeniyle Orman İdaresinin katılan sıfatını alabilecek surette suçtan zarar gören sıfatıyla 5271 sayılı CYY’nın 260. maddesi uyarınca temyiz yasa yoluna başvuru hakkı bulunmaktadır.

Buna karşılık, Orman İdare temsilcisi tarafından açıkça dile getirilmiş, fakat mahkemece değerlendirilmemiş bir katılma talebi bulunmadığından, aynı Yasanın 237. maddenin 2. fıkrası uyarınca, temyiz yolu mahkemesinde katılma konusunda bir karar verilmesi mümkün değildir.

Bu itibarla, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazın kabulüne, Özel Daire kararın¬dan, kararın 2 (I) numaralı paragrafında yer alan temyizin reddine ilişkin kısmın çıkartılması suretiyle, aynı bölüme ikinci bozma nedeni olarak 5271 sayılı CYY’nın 238/2. maddesine aykırı davranılmış olmasının eklenmesine ve dosyanın yerel mahkemeye gönderilmesine karar verilmelidir.