Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2009/13453 K.2010/1438

1-Dolandırıcılık suçundan hüküm kurulurken temel cezanın tayininde, 5237 sayılı TCK.nun 61. maddesi uyarınca elde edilen pek fahiş yararın dikkate alınarak hüküm kurulması ve hükümlünün 5237 sayılı TCK.nun 53. maddesinin 3. fıkrası uyarınca 1. fıkranın (c) bendinde yer alan alt soy üzerindeki haklarından koşullu salıverilme tarihine, 1. fıkrada yazılı diğer haklardan cezanın infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına karar verilmesi gerektiği hususları da göz önüne alınıp buna göre, kararın gerekçe bölümünde; hükümlü hakkındaki önceki mahkûmiyet hükmünün kesinleşmesinden sonra,

01.06.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9/3. maddeleri uyarınca, önceki hüküm ile sonradan yürürlüğe giren 5237 sayılı Kanunun ilgili bütün hükümleri olaya uygulanarak ortaya çıkan sonuçların denetime imkan verecek şekilde gösterilip birbirleriyle karşılaştırılması suretiyle lehe Yasanın tespiti ve Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun 07.02.2006 gün ve 11/12 sayılı kararında da açıklandığı üzere;

kesinleşmiş hükümden farklı bir hüküm kurulması halinde, infazda kuşkulara neden olunmaması yönünden yeni kararın Ceza Muhakemesi Kanununa göre hüküm fıkrasında bulunması zorunlu unsurları taşıması, kararın gerekçesinde 5271 sayılı CMK.nun 230. maddesi uyarınca suç oluşturduğu kabul edilen eylemin gösterilmesi, nitelendirilmesi, cezanın ve/veya güvenlik önlemlerinin belirlenmesi,

yeni hükmün kesinleşmesi üzerine önceki kararın infaza esas alınacak hüküm bölümü ortadan kalkıp geçerliliği sona ereceği için, önceki hükümdeki vekalet ücreti, müsadere, yargılama giderleri ve benzeri hususların infazda doğabilecek kuşku ve duraksamaları gidermek üzere uyarlama kararında da aynen gösterilmesi gerektiği gözetilmeden, 5237 sayılı Yasanın lehe olduğundan bahisle kesinleşmiş hükümden farklı olarak bu kurala uyulmaksızın yazılı şekilde yeni bir hüküm kurulması, yasaya aykırı,