Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2009/13508 K.2010/4314

Sahte belgeyi bilerek kullanmak suçundan sanık ...'nın, 765 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 347/ilk ve 647 sayılı Cezaların İnfazı Hakkında Kanun'un 4. maddeleri uyarınca 91.260.000 Türk lirası ağır para cezası ile cezalandırılmasına,

cezasının 647 sayılı Kanun'un 6. maddesi gereğince ertelenmesine dair, İstanbul 5. Ağır Ceza Mahkemesinin 28/03/2002 tarihli ve 2001/214 esas, 2002/72 sayılı kararının infazı sırasında, 01/06/2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun lehe hükümlerinin uygulanması talebi üzerine sahte belgeyi bilerek kullanmak suçundan dolayı lehe düzenleme bulunmadığından bahisle önceki hükmün aynen korunmasına ilişkin, aynı Mahkemenin 28/07/2005 tarihli ve 2001/214 esas, 2002/72 sayılı ek kararını müteakip,

08/02/2008 tarihli ve 26781 sayılı Resmî Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 5728 sayılı Temel Ceza Kanunlarına Uyum Amacıyla Çeşitli Kanunlarda ve Diğer Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un lehe hükümlerinin uygulanması amacıyla yapılan talep üzerine,

sanık hakkında 5728 sayılı Kanun'un 562. maddesi ile değişik 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 231/5. maddesinin uygulanmasına yer olmadığına, hükmün aynen infazına dair, aynı Mahkemenin 24/03/2008 tarihli ve 2001/214 esas, 2002/72 sayılı kararına yönelik itirazın reddine ilişkin, İstanbul 6. Ağır Ceza Mahkemesinin 1/04/2008 tarihli ve 2008/521-521 değişik iş sayılı kararın tüm dosya kapsamına göre.

1-İstanbul 5. Ağır Ceza Mahkemesinin 28/07/2005 tarihli ve 2001/214 esas, 2002/72 sayılı ek kararı ile ilgili olarak;

5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 7/2, 5252 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'un 9/3. maddesindeki "Lehe olan hüküm, önceki ve sonraki kanunların ilgili bütün hükümleri olaya uygulanarak, ortaya çıkan sonuçların birbirleriyle karşılaştırılması suretiyle belirlenir." şeklindeki düzenleme ve Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 27/12/2005 tarihli ve 2005/3-162-173 sayılı kararına nazaran, lehe yasanın saptanıp uygulanması, herhangi bir inceleme ve araştırma yapılmasını, kanıt toplanmasını, takdir hakkının kullanılmasını gerektiriyorsa yada cezanın kişiselleştirilmesine ilişkin bir hükmün uygulanması olanağı sonraki yasa ile doğmuşsa, hükümde değişiklik yargılamasının duruşmalı yapılmasının zorunlu olduğu gözetilmeden evrak üzerinde karar verilmesinde,

2-İstanbul 6. Ağır Ceza Mahkemesinin 11/04/2008 tarihli ve 2008/521-521 değişik iş sayılı kararı ile ilgili olarak;

Mahkemesince, sanığın kişiliği hakkında edinilen kanaate göre sanık hakkında 5728 sayılı Kanun'un 562. maddesi ile değişik 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 231/5. maddesinin uygulanmasına yer olmadığına ve hükmün aynen infazına dair karar verilmiş ve keza yapılan itirazın da reddine karar verilmiş ise de, 08/02/2008 tarihli ve 26781 sayılı Resmî Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 5728 sayılı Temel Ceza Kanunlarına Uyum Amacıyla Çeşitli Kanunlarda ve Diğer Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un geçici madde 1/2. maddesindeki "Bu Kanun yürürlüğe girdiği tarihten önce kesinleşmiş ve infaz edilmekte olan mahkûmiyet kararları hakkında, lehe kanun hükümleri, hükmü veren mahkemece 13/12/2004 tarihli ve 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin

İnfazı Hakkında Kanunun 98 ilâ 101 inci maddeleri dikkate alınmak ve dosya üzerinden incelenmek suretiyle belirlenir. Ancak, hükmün konusunun herhangi bir inceleme, araştırma, delil tartışması ve takdir hakkının kullanılmasını gerektirmesi halinde inceleme, duruşma açılmak suretiyle yapılabilir." şeklindeki düzenleme ve Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 27/12/2005 tarihli ve 2005/3-162-173 sayılı kararına nazaran, lehe yasanın saptanıp uygulanması,

herhangi bir inceleme ve araştırma yapılmasını, kanıt toplanmasını, takdir hakkının kullanılmasını gerektiriyorsa yada cezanın kişiselleştirilmesine ilişkin bir hükmün uygulanması olanağı sonraki yasa ile doğmuşsa, hükümde değişiklik yargılamasının duruşmalı yapılmasının zorunlu olduğu gözetilmeden evrak üzerinde karar verildiği nazara alınmaksızın itirazın kabulü yerine yazılı şekilde reddine karar verilmesinde isabet görülmediğinden bahisle 5271 Sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309. maddesi uyarınca,

anılan kararın bozulması lüzumu Yüksek Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğü ifadeli 08.05.2009 gün ve 2009/5220/26529 sayılı kanun yararına bozmaya atfen Yargıtay C. Başsavcılığının 01.06.2009 gün ve KYB.2009130040 sayılı ihbarnamesiyle daireye ihbar ve dava evrakı tevdii kılınmakla incelenip gereği görüşüldü:

5271 Sayılı CMK’nın 309. maddesinde düzenlenen kanun yararına bozma kesin olan ya da temyiz edilmeden kesinleşen hükümlere karşı başvurulan olağanüstü bir yasa yoludur. Henüz kesinleşmeyen kararın yasa yararına incelenmesi olanaksızdır. İncelenen dosya içeriğine göre; hükümlünün yokluğunda verilen İstanbul 5. Ağır Ceza Mahkemesinin 28.07.2005 gün ve 2001/214 esas, 2002/72 sayılı ek kararının hükümlüye tebliğ edilmediği anlaşılmakla, hükümlünün bu karara karşı başvuru hakkı ortadan kalkmamıştır.

Yukarıda açıklanan nedenle, İstanbul 5. Ağır Ceza Mahkemesinin 28.07.2005 gün ve 2001/214 esas, 2002/72 sayılı ek kararı henüz kesinleşmediği cihetle kanun yararına bozma istemine atfen düzenlenen ihbarnamenin birinci bendindeki düşünce yerinde görülmediğinden, CMK’nın 309. maddesi uyarınca REDDİNE, hükümlüye anılan kararın usulüne uygun biçimde tebliği hususunun mahallinde takdir ve ifasına, ihbarnamenin birinci bendindeki bozma nedenine konu karar henüz kesinleşmediğinden,