Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2009/15500 K.2012/1716

Sanığın, tatile giderken işyerini emanet ettiği işçisi katılandan, dükkanda bulunan malların toplam değerini teminat altına alma amacıyla 1065 dolarlık bono alması, tatilden döndüğünde katılanın işyeri sahibi sanık adına sattığı malların bedeli olarak tahsil ettiği yaklaşık 15000 TL'yi teslim etmemesi üzerine bu alacağını tahsil maksadıyla elinde bulundurduğu bonoyu tahrifle 10065 dolar bedelli hale getirip icraya koyması şeklinde gerçekleşen eyleminin suç tarihinde yürürlükte olan 765 sayılı TCK'nun 347/1. cümlesi kapsamında kaldığının kabulüyle yapılan incelemede gereği görüşüldü;

5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 7 ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'un 9. maddeleri hükmü karşısında; sanığa yüklenen "gerçek bir durumun belgelenmesi amacıyla sahtecilik" suçunun yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu,

suç tarihinde yürürlükte bulunan ve lehe olan 765 sayılı TCK'nun 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının, 02.06.2004 suç tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış, katılan vekili ve Cumhuriyet savcısı'nın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden,