Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2009/16064 K.2012/1025

Sanıkların, bankamatikten parasını çekmeye gelen şikayetçiye yardım etme bahanesiyle yaklaşıp bankamatik kartının şifresini de öğrendikten sonra, kartı ATM cihazına koyup para yokmuş diyerek müştekiyi aldatıp, müştekinin ATM makinesinden ayrılmasını müteakip hesaptaki parayı çekmekten ibaret eylemlerinin temas ettiği suç tarihinde yürürlükte bulunan 765 sayılı TCK.nun 504/3. maddesinde öngörülen banka aracı kılınmak suretiyle dolandırıcılık suçunu oluşturup oluşturmayacağına ilişkin delilleri takdir ve tartışmanın üst dereceli Ağır Ceza Mahkemesine ait olduğu gözetilerek görevsizlik kararı verilmesi gerekirken, duruşmaya devamla yazılı şekilde hüküm kurulması, yasaya aykırı ise de ;

5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükmü karşısında; sanıklara yüklenen suç tarihi itibariyle nitelikli dolandırıcılık suçunu oluşturan eylemlerinin, yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu,

suç tarihinde yürürlükte bulunan ve lehe olan 765 sayılı TCK.nun 102/4. maddesinde öngörülen 5 yıllık asli dava zamanaşımının, kesici son işlem olan sanıklar hakkında mahkumiyet hükmünün kurulduğu 27.04.2006 tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış, sanıklar müdafilerinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, usul ekonomisi de gözetilerek,