KÜNYE
11. Ceza Dairesi 2009/17406 E., 2012/807 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 1 Şubat 2012
- Mahkemesi
- Ağır Ceza Mahkemesi
- Suç
- Bedelsiz kalmış Senedi kullanmak, Resmi Belgede Sahtecilik
- Hüküm
- 1)Davanın 765 sayılı TCK'nun 102/4 ve 104/2 maddeleri gereğince dava zamanaşımı nedeniyle ortadan kaldırılması,
Karar Metni
290 kelime·1 dk okuma
2)Beraat
I-Katılan vekilinin sanık hakkında "bedelsiz kalan senedi tahsile koymak" suçundan kurulan hükme yönelen temyizinde;
5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükmü karşısında; sanığa yüklenen "bedelsiz kalan senedi tahsile koymak" suçunun yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu, suç tarihi itibariyle yürürlükte bulunan ve lehe olan 765 sayılı TCK'nun 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının, suç tarihinden hüküm tarihine kadar gerçekleştiğinden kamu davasının vaki zamanaşımı nedeniyle ortadan kaldırıldığı gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA.
II-Katılan vekilinin sanık hakkında "resmi belgede sahtecilik"suçundan kurulan hükme yönelen temyizinde;
5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükmü karşısında; sanığa yüklenen "resmi belgede sahtecilik" suçunun 01.06.2005 tarihinde yürürlüğe giren ve sanık lehine olan 5237 sayılı TCK'nun 204/1. maddesinde öngörülen cezasının miktarı ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu aynı kanunun 66/1-e maddesinde öngörülen dava zamanaşımının, kesici son işlem olan sanığın sorgusunun yapıldığı 17.04.2002 tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış ve katılan vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi
Yargıtay 11. Ceza Dairesi, E. 2009/17406, K. 2012/807, 1 Şubat 2012 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama