Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2009/18572 K.2012/2108

2-...: TCK.nun 245/1, 168/2, 62, 63. maddeleri gereğince 1 yıl 3 ay hapis cezası

Hükümde gösterilmemiş ise de sanıklar hakkında kasıtlı suçtan hapis cezasına mahkûmiyetin kanuni sonucu olan 5237 sayılı TCK.nun 53. maddesinin 1. fıkrasında yazılı hak yoksunluğunun infazda gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Suç tarihinde yürürlükte bulunup 29.6.2005 gün ve 5377 sayılı Yasa ile değişik 5237 sayılı TCK. nun 245/1. maddesi uyarınca temel hapis cezası yanında adli para cezasına da hükmolunmamak suretiyle eksik ceza tayini, sanıkların müştekiye ait kredi kartı ile değişik zamanlarda birden fazla iş yerinden alışveriş yaptığı somut olayda, eylemlerinin zincirleme olarak gerçekleştiği ve haklarında TCK.nun 43. maddesine göre zincirleme suç hükümlerinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,

5237 sayılı TCK’nun 168. maddesinde düzenlenen etkin pişmanlık hükmünün 765 sayılı TCK’nun 523. maddesinden farklı olarak pişmanlık esasına dayanması ve hükmün uygulanabilmesi için zararın giderilmesinin yeterli olmayıp, aynen geri verme veya tazminin pişmanlık duyularak bizzat sanık veya onun adına yakınları tarafından yapılmasının gerekli olduğu, somut olayda ise müştekinin zararının temyiz dışı sanıklardan sadece ...'ın ailesi tarafından giderildiği, sanık ...'in 09.11.2006 tarihli savunmasında müştekinin zararının giderilmesine katkısının bulunmadığı yönünde beyanda bulunması,

buna göre sanıklar ... ve ...'in bizzat pişmanlık göstererek müştekinin zararının giderilmesine katıldıklarına dair bir delilin bulunmadığı gözetilmeden şartları oluşmamasına rağmen sanıkların cezalarından TCK'nun 168/2. maddesinde düzenlenen etkin pişmanlık hükmü uyarınca indirim yapılması isabetsizlikleri, aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma neticelerine uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sanık müdafiinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine; ancak:

Ayrıntıları Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 07.06.2011 gün 2011/9-88/116 sayılı ilamında açıklandığı üzere, birden fazla tekerrüre esas alınabilecek hükümlülüğün bulunması halinde bunlardan en ağırının esas alınması ve tekerrüre esas alınanın hükümde açıkça gösterilmesi gerektiği gözetilmeden sanığın sabıkasında yer alan iki ayrı hükümlülüğün tekerrüre esas alınması,