Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2009/18706 K.2012/2123

Yapılan duruşmaya toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma ve kovuşturma neticelerine uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sanık müdafiinin bir sebebe dayanmayan ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1-) Sanık hakkında temel ceza belirlendikten sonra, tespit edilen 5 gün adli para cezası üzerinden TCK'nun 43/1. maddesi gereğince artırım yapıldıktan sonra TCK'nun 52/2. maddesi gereğince, sanığın sosyal ve ekonomik durumuna göre belirlenen 20 TL üzerinden adli para cezasının tespit edilerek sonuçta sanığa hapis cezasının yanı sıra 120 TL adli para cezası uygulanması gerekirken, yazılı şekilde uygulama yapılarak sanığa fazla adli para cezası tayini suretiyle 5237 sayılı TCK’nun 61/8. maddesine aykırı davranılması,

2-) Sanığın 5237 sayılı TCK.nun 53/1-a-b-d-e bentlerinde sayılan haklardan yoksun bırakılmasına karar verilmesine rağmen 1. fıkranın (c) bendinde yer alan alt soyu üzerindeki haklarından koşullu salıverilme tarihine kadar, diğer bentlerde sayılan haklardan ise cezanın infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Yasaya aykırı;

3-) Hükümden sonra 19.12.2006 gün ve 26381 Sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 5560 Sayılı Kanunun 11. maddesi ile değişik 5237 sayılı TCK'nun 245/5. maddesi uyarınca sanık hakkında TCK'nun 168. maddesinde düzenlenen etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağının takdir ve değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,