Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2009/19022 K.2012/12788

Kamu davasının konusunu oluşturan Fatih Cumhuriyet Başsavcılığının 18.09.2006 günlü iddianamesi ile sanık hakkında sadece sahtecilik suçundan dava açıldığı ancak, dosya içeriğine göre olay günü işlenen hırsızlık suçundan dolayı kolluk görevlilerince yakalanan sanığın, hakkında soruşturma ve kovuşturma yapılmasını engellemek amacıyla ... adına düzenlenmiş suça konu sahte sürücü belgesini ibraz ettiğinin, bu isim ile üst arama tutanağı, sanık hakları formu ile adli raporun düzenlendiğinin ve ancak parmak izi incelemesi sonucunda gerçek kimlik bilgilerinin tespit edildiğinin anlaşılması karşısında,

sanığın eyleminin ...'in gerçekte var olan bir şahıs olması durumunda 5237 sayılı TCK’nun 268. maddesi yollamasıyla 267. maddesinde düzenlenen ‘iftira’, gerçekte var olmayan bir şahıs olduğunun tespiti durumunda ise aynı Kanunun 206. maddesinde düzenlenen “resmi belgenin düzenlenmesi sırasında yalan beyan” suçunu oluşturabileceği nazara alınarak mahallinde işlem yapılması olanaklı görülmüş, mükerrir olan sanık hakkında, 5275 sayılı İnfaz Kanunu'nun 108/2 maddesine göre tekerrüre esas mahkumiyetlerinden en ağır cezayı içeren hükmün esas alınması gerektiğinin gözetilmemesi aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Suç tarihinden önce işlediği bir başka kasıtlı suçtan mahkumiyeti bulunması nedeniyle 5728 sayılı Yasa ile değişik CMK.nun 231. maddesinin uygulanma olanağı bulunmayan sanık hakkında yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma neticelerine uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sanık müdafiinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine; ancak:

1-5237 sayılı Yasanın 53. maddesinin 1. fıkrasının c bendinde yer alan hak yoksunluğunun, aynı maddenin 3. fıkrasına göre koşullu salıverilen hükümlünün kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet kayyımlık yetkileri açısından koşullu salıverilmeye kadar uygulanabileceği gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,

2- Adli emanetin 2006/1674 sırasında kayıtlı suça konu sürücü belgesinin delil olarak dosyada saklanmasına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde müsaderesine karar verilmesi,

Yasaya aykırı ise de; yeniden duruşma yapılmasını gerektirmeyen bu hususların 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasında yer alan 5237 sayılı TCK'nun 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölüm çıkartılarak yerine “sanığın 5237 sayılı TCK'nun 53. maddesinin 3. fıkrası uyarınca 1. fıkranın (c) bendinde yer alan alt soy üzerindeki haklarından koşullu salıverilme tarihine, 1. fıkrada yazılı diğer haklardan cezanın infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına” denilmek,