Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2009/2012 K.2010/6916

Ceza Genel Kurulu’nun 05.03.2002 gün ve 28/179 sayılı kararında açıklandığı üzere, aynı takvim yılında değişik vergi dönemlerinde çok sayıda sahte fatura kullanılması zincirleme suçu oluşturacağından cezanın teselsül nedeniyle artırılması ve faturaların adet ve tutarlarına, zarar miktarına, kast yoğunluğuna ve suçun işlenmesindeki özellikler dikkate alınarak temel cezanın alt sınırdan uzaklaşılarak tayin edilmesi gerektiğinin gözetilmemesi karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamış, tekerrüre esas sabıkası bulunan sanık hakkında 765 sayılı TCK. nun 81. maddesinin uygulanması gerekeceğinden mahkemenin lehe Yasanın tespitiyle uygulamasında bir isabetsizlik görülmediğinden tebliğnamedeki bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, suçun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde vasfı tayin, cezayı azaltıcı sebebin niteliği takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, 5237 sayılı TCK. nun 7 ve 5252 sayılı Kanunun 9/3. maddeleri uyarınca uygulanması gereken 765 ve 5237 sayılı TCK. nun hükümleri olaya uygulanarak lehe Yasa belirlendikten sonra CMK nun 231. maddesinin uygulanmama gerekçesi de gösterilerek karar verilmiş ve incelenen dosyaya göre verilen hükümde eleştiri dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanığın fazla ceza verildiğine, suç unsurlarının oluşmadığına, ilişen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 09.06.2010 gününde oybirliği ile karar verildi.