KÜNYE
11. Hukuk Dairesi 2009/2032 E., 2010/7462 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 28 Haziran 2010
- Mahkemesi
- Ticaret Mahkemesi
Karar Metni
271 kelime·1 dk okuma
Taraflar arasında görülen davada Ankara 7.Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 13.11.2008 tarih ve 2007/198 - 2008/412 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Davacı vekili, müvekkilinin davalı bankanın Cebeci Şubesi’ndeki hesabından müvekkilinin bilgisi ve talimatı olmadan 07.12.2006 tarihinde internet aracılığı ile tanımadığı bir kişinin hesabına toplam 7.920,00 YTL havale yapıldığını, davalı bankanın elektronik bankacılık hizmetinde gereken güvenliği sağlayamadığını ileri sürerek, anılan meblağın dava tarihinden itibaren işleyecek faizi ile birlikte davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.
Davalı vekili, şifrenin özenle saklanması yükümlülüğünün davacıda olduğunu, bu nedenle doğacak zararlardan davacının sorumlu olacağını, davacının zararının şifrenin 3. kişilerce öğrenilmesi sonucu meydana geldiğini, bankanın sisteminden kaynaklanan bir zarar söz konusu olmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.
Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, davalı bankanın internet ortamında yapılacak işlemlerde sistem güvenliğini sağlama yükümlülüğü bulunduğu, davacının şifresinin davacının kusuruyla başkaları tarafından ele geçirildiğinin ispatlanamadığı gerekçesiyle davanın kabulü ile 7.920,00 YTL'nın dava tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiştir.
Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.
Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.
Yargıtay 11. Hukuk Dairesi, E. 2009/2032, K. 2010/7462, 28 Haziran 2010 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama