KÜNYE
11. Hukuk Dairesi 2009/2041 E., 2010/6847 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 14 Haziran 2010
- Mahkemesi
- Sulh Hukuk Mahkemesi
Karar Metni
263 kelime·1 dk okuma
Taraflar arasında görülen davada İstanbul 3. Sulh Hukuk Mahkemesi’nce verilen 14.10.2008 tarih ve 2008/226 - 2008/1060 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Davacı vekili, müvekkilinin davalıya verdiği muhtelif kargo taşıma hizmetinden doğan 3.610,65 YTL alacağının ödenmemesi üzerine İstanbul 13. İcra Müdürlüğünün 2007/14017 esas sayılı dosyası ile takibe geçildiğini, davalının takibe haksız yere itiraz ettiğini ileri sürerek itirazın iptaline, takibin devamına, % 40'tan az olmamak üzere icra inkar tazminatına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
Davalı vekili, müvekkili şirketin taşıma sözleşmesinden doğan borcunu ödediğini, icra takibine konu edilen gümrükte yedi günlük bekleme ücreti alacağı iddiasının dayanaksız olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.
Mahkemece, her ne kadar bilirkişilerce, davacının ticari defterine göre davalının 3.609,81 YTL borcu olduğu belirtilmişse de davalının ticari defterleri üzerinde talimatla yaptırılan bilirkişi incelemesinde davalının 7.480.70 YTL'lik faturayı davacı hesabına havale edildiği, yedi günlük bekleme ücretine itiraz edildiği, bu fatura karşılığı hizmetin yapıldığının davacı tarafından ispat edilemediği sonucuna varılarak davanın reddine karar verilmiştir.
Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.
Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.
Yargıtay 11. Hukuk Dairesi, E. 2009/2041, K. 2010/6847, 14 Haziran 2010 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama