Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2009/2048 K.2010/7196

Taraflar arasında görülen davada Artvin Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 0506.2008 tarih ve 2007/102-2008/261 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin davalı bankadan 31.08.2005 tarihinde aylık 1.490,63 TL taksitli 36 ay vadeli 40 bin TL kredi kullandığını, 29.03.2007 tarihinde 19.taksidin vadesinden iki gün önce bankaya müracaat ederek geri kalan taksit borçlarını kapamayı teklif ettiğini, bankanın 01.04.2007 tarihinde toplam 23.362,53 TL tahsil ederek borcu kapattığını, müvekkilinin yaptığı incelemede bankanın fazla faiz aldığını tespit ettiğini ayrıca erken kapama komisyonunun fahiş olarak % 5 üzerinden alındığını, geri ödeme taleplerinin bankaca reddedilldiğini ileri sürerek fazlaya dair hakları saklı kalmak kaydıyla 6.749,72 TL' nin 30.03.2007 tarihinden itibaren işleyecek ticari faiziyle birlikte tahsilini talep etmiştir.

Davalı vekili, banka tarafındanh davacıdan tahsil edilen faiz miktarının doğru olarak hesaplandığını, taraflar arasındaki sözleşmenin 88.maddesi gereğince davacıdan % 5 oranında erken kapama komisyonu alındığını, davacıdan fazla faiz, vergi ve erken kapama komisyonu alınmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, davalı tarafın savunmaları, birbirini teyit eden bilirkişi raporları ve tüm dosya kapsamı değerlendirildiğinde, davalı bankanın anapara, faiz ve fer'ileriyle birlikte davacıdan 23.165,34 TL tahsil edilmesi gerekirken 24.533,28 TL tahsil ederek fazla tahsilat yaptığı gerekçesiyle fazla alınan 1.367,94 TL' nin 30.03.2007 tarihinden itibaren işleyecek reeskont faiziyle davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına ve gerekçeli kararın sonunda karar tarihi yanlış yazılmış ise de, bu durumun HUMK' nun 80.maddesi uyarınca mahallinde her zaman düzeltilmesi mümkün olmasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.