KÜNYE
11. Ceza Dairesi 2009/20228 E., 2012/947 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 2 Şubat 2012
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Suç
- Sahtecilik
- Hüküm
- 765 sayılı Kanunun 350/1-3, 59/2, 647 sayılı Kanunun 4, 5 ve 6. maddeleri gereğince adli para cazası.
Karar Metni
223 kelime·1 dk okuma
Sanığın talimatla alınan ifadesinde görev yapan müdafiinin görevinin talimat işlemi ile sınırlı olduğu ve hükmü temyize yetkisinin bulunmadığı kabul edilerek yapılan incelemede:
Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun 20.02.2007 gün, 46/39 ve 29.05.2007 gün, 114/113 sayılı kararlarında da açıklandığı üzere, 5271 sayılı CMK.nun 232. maddesinin 6. fıkrası uyarınca, hüküm fıkrasında kanun yollarına başvurma olanağı bulunup bulunmadığı, başvuru olanağı varsa süresi ve merciinin tereddüte yer vermeyecek şekilde açıkça gösterilmesinin gerektiği, aynı Kanunun 34. maddesinin 2. fıkrasında da, kararlarda başvurulabilecek kanun yolu, süresi, mercii ve şekillerinin kuşkuya yer bırakmayacak şekilde gösterilmesinin zorunlu olduğu,
yerel mahkeme kararında ise, sanığın yüzüne karşı verilen hükme yönelik kanun yoluna başvuru süresinin, “tefhim ve tebliğ tarihinden itibaren” başlayacağı belirtilerek tereddüt doğuracak şekilde gösterildiği, bu nedenle gerekçeli kararın meşruatlı mazbata ile sanığa tebliğinin gerektiği, ancak tebliğ olunduğuna dair dosyada belgeye rastlanmadığı cihetle, tebligat yapılmışsa belgesinin dosyaya konulması,
Yargıtay 11. Ceza Dairesi, E. 2009/20228, K. 2012/947, 2 Şubat 2012 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama