KÜNYE
11. Ceza Dairesi 2009/20609 E., 2010/1814 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 22 Şubat 2010
- Mahkemesi
- Ağır Ceza Mahkemesi
- Suç
- Vergi usul kanununa muhalefet
- Hüküm
- 213 S.Y.nın 359/b-1 ve 765 sayılı TCK.nun 80.mad.ce 21 ay H.C. (her üç sanık için ayrı ayrı
Karar Metni
269 kelime·1 dk okuma
Kullanılan sahte belge sayısı nazara alınarak cezadan artırım yapılması esnasında 5237 sayılı TCK.nun 43/1 ve 53. maddelerinin aleyhe olduğu açıkça anlaşıldığından 765 ile 5237 sayılı TCK. ları arasında karşılaştırma yapılmaması aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.
1-Suç tarihinden önce kasıtlı bir suçtan mahkumiyetine karar verilmesi nedeniyle 5728 sayılı Yasa ile değişik CMK. nun 231. maddesinin uygulama olanağı bulunmayan sanıklar ... ile ... hakkında, toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanıklara yüklenen 2002 yılında sahte fatura düzenlemek suçlarının sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde vasfı tayin, cezayı artırıcı ve azaltıcı sebebin nitelik ve dereceleri takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde eleştiri dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan sanıklar müdafiilerinin yetersiz delile dayanıldığına ilişen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle mahkumiyet hükümlerinin istem gibi ONANMASINA,
2-Sanık ... müdafiinin temyizine gelince:
Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma neticelerine uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sanık ... müdafiinin soruşturmanın eksik yapıldığına ilişen ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine; ancak:
Sanık ... hakkında, 5237 sayılı TCK.nun 7/2.maddesi gözetilerek; hükümden sonra 08.02.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5728 sayılı Yasanın 562.maddesi ile değişik CMK.nun 231.maddesi uyarınca sanık hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasının takdir ve değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,
Yargıtay 11. Ceza Dairesi, E. 2009/20609, K. 2010/1814, 22 Şubat 2010 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama