Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2009/20954 K.2011/589

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma neticelerine uygun olarak tecelli eden kanaat ve takdirine, tetkik olunan dosya münderecatına göre sanık müdafiinin suçun unsurlarının oluşmadığına, eksik soruşturma ve inceleme yapıldığına, ihtilafın hukuki olduğuna, sanığın suçun faili olamayacağına ilişen ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine; ancak:

I-Suç tarihinde yürürlükte bulunan 765 sayılı TCK. ve sonradan yürürlüğe giren 5237 sayılı TCK’nun hangisinin sanık lehine olduğunun belirlenebilmesi için, 5252 sayılı yasanın 9/3 maddesi uyarınca her iki yasanın olaya ilişkin tüm hükümleri uygulanarak cezanın şahşileştirilmesinden sonra karşılaştırma yapılması gerektiği gözetilmeden 765 sayılı yasa ile ceza tayin olunurken alt sınırdan uzaklaşıldığı ve tekerrür hükmünün de uygulandığı, 5237 sayılı yasada tekerrürün bir infaz kurumu olarak düzenlendiği bu nedenle 5237 sayılı yasanın lehe olması halinde uygulanamayacağı nazara alınmadan yasalarda öngörülen cezaların yukarı sınırlarından bahisle yazılı şekilde karar verilmesi,

II-Nitelikleri belli olan suça konu cep telefonunun suç tarihi itibariyle değerinin kuşkuya yer bırakmayacak şekilde belirlenerek karar verilmesi gerekirken katılanın aşamalardaki “değer” hususundaki soyut beyanı esas alınarak uygulama yapılarak hüküm tesisi,

III- Tekerrüre esas alınan önceki mahkumiyet hükmüne ilişkin hapis cezasının ikinci suçun işlenmesinden sonra infaz edildiği halde tekerrür hükmünün uygulanması,

IV-Suçun işlendiği yerin gerekçeli karar başlığına yazılmayarak CMK’nun 232/2-c maddesine muhalefet edilmesi,