Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2009/20988 K.2011/2429

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü. 1-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre davalı kocanın tüm, davacı kadının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Davacı kadının boşanmakla yoksulluğa düşeceği mahkemenin de kabulündedir. Davalı koca kesinleşen 36 yıl hapis cezasının infazı için cezaevinde bulunduğundan ve herhangi bir geliri ve malvarlığı olmadığından yoksulluk ve iştirak nafakası ile sorumlu tutulmamıştır. Davalı kocanın kendisine isnat olunmayacak bir sebepten dolayı çalışamadığı söylenemez. Nafaka yükümlülüğünü yerine getirme olanaksızlığı tamamen kocanın kusuru sonucu meydana gelmiştir (İBK.12.12.1966, 5/11).

Nafaka yükümlüsünün ödeme gücü nafaka takdirinde değil, ancak nafaka miktarının tayininde gözönünde bulundurulur. Türk Medeni Kanununun 175.maddesi koşulları oluşmuştur. Diğer yandan, boşanma halinde ortak çocuğun velayeti kendisine verilmeyen eş, ekonomik gücüne göre çocuğun bakım ve eğitim giderlerine katılmakla yükümlüdür (TMK.md.182).

Açıklanan nedenlerle davacı kadın yararına davalının mali gücüne göre uygun miktarda yoksulluk ve velayeti kendisine bırakılan çocuk için iştirak nafakasına hükmedilmesi gerekirken, yazılı gerekçe ile nafaka isteklerinin reddi doğru görülmemiştir.