Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2009/21107 K.2012/16989

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma neticelerine uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sanık müdafiinin, bir sebebe dayanmayan temyizinin reddine; ancak:

I-Sanığın, şikayetçi ...'nın kredi kartı bilgilerini aldıktan sonra bu bilgileri kullanarak internet üzerinden şikayetçi ...'in işyerinden cep telefonu satın almaktan ibaret oluşa uygun olarak sübutu kabul edilen eylemlerinin.

5464 sayılı Banka Kartları ve Kredi Kartları Kanunun 3/e maddesi uyarınca “Kredi kartının, nakit kullanımı gerekmeksizin mal ve hizmet alımı veya nakit çekme olanağı sağlayan basılı kartı veya fiziki varlığı bulunmayan kart numarasını” ifade etmesi karşısında kredi kartı bilgilerinden yararlanarak menfaat sağlanmasının kredi kartı gibi değerlendirilmesi gerektiğinden, TCK. nun 245/1. maddesinde yazılı banka ve kredi kartlarının kötüye kullanılması suçunu oluşturacağı gözetilmeden yazılı şekilde unsurları yönünden oluşmayan bilişim sistemi kullanılarak dolandırıcılık suçundan mahkumiyetlerine karar verilmesi,

II-Emanetin 2006/1873 sırasında kayıtlı suça konu cep telefonunun 06.09.2006 tarihinde mağdur ...'e iade edildiği gözetilmeden zoralımına karar verilmesi,

Yasaya aykırı,

III-Kabul ve uygulamaya göre de;

Hükümden sonra, 08.02.2008 günlü 26781 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 5728 sayılı Yasanın 562. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK.nun 231. maddesi gereğince, “hükmün açıklanmasının geri bırakılması”na karar verilip verilmeyeceğinin değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,