Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2009/22424 K.2012/16170

Sahte olduğu iddia edilen bilirkişi raporunun mahkemeye sunulmadığı ve bu rapora dayanılarak alınmış bir ilam bulunmadığından özel belge niteliğinde olduğu anlaşılmakla, değişen suç vasfına göre 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5349 sayılı Kanunla değişik 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükmü karşısında; sanığa yüklenen “özel belgede sahtecilik” suçunun yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu 765 sayılı TCK’nın 102/4. maddesinde öngörülen asli dava zamanaşımının, suç tarihinden iddianame tarihine kadar gerçekleştiği gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, katılanın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, aynı Yasanın 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davasının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 765 sayılı TCK.nun 102/4 ve 5271 sayılı CMK’nun 223/8. maddesi uyarınca DÜŞÜRÜLMESİNE, 27.09.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.