Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2009/22703 K.2012/12741

a-Sahtecilik suçundan: TCK 204/1-3, 43/1, 62, 53/1-a, b, d, e maddeleri gereğince; 3 yıl 1 ay 15 gün hapis ve yasada sayılı haklardan yoksun bırakılmasına. b-Dolandırıcılık suçundan:TCK 158/1-d, 35/2, 62/1, 52/2, 50/1-a, 52/2-4. maddeleri gereğince; 6.500 YTL adli para cezası. 2-Sanık ...:TCK 204/1-3, 62, 53/1-a,b,d,e maddeleri gereğince; 2 yıl 6 ay hapis ve yasada sayılı haklardan yoksun bırakılmasına.

1) Sanıklar müdafilerinin "Resmi belgede sahtecilik" suçundan kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Adli tıp Kurumu Fizik İhtisas Dairesi'nin 02.02.2007 günlü raporunda, suça konu vekaletname üzerinde yapılan sahtecilik işleminin özel ekipman, bilgi, beceri ve detaylı işçilik gerektirdiği ve ilk bakışta kolayca anlaşılamayacak nitelikte olduğu, ancak iğfal kabiliyetini haiz olup olmadığının, belgenin mevcut durumu, olayın oluş biçimi ve gelişimi, ibraz ve kabul koşulları ve tüm adli soruşturma kapsamı birlikte değerlendirilerek mahkemece değerlendirilmesinin uygun olacağının belirtildiği,

suça konu sahte belge aslı getirtilerek mahkeme huzurunda bilirkişi marifetiyle inceleme yapıldığı cihetle , aslı dosya arasına konulan sahte vekaletname üzerinde heyetimizce yapılan gözlem de dikkate alınarak, duruşmada edindiği kanaati adli tıp raporuyla birlikte değerlendirerek belgenin aldatma yeteneğinin bulunduğunu kabul eden mahkemenin uygulamasında isabetsizlik görülmediğinden tebliğnamedeki bozma isteyen düşünceye iştirak edilmemiştir.

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanıklara yüklenen suçların sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde vasfı tayin, cezayı artırıcı ve azaltıcı sebeplerin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, 01.06.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5349 sayılı Kanunla değişik 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükmü uyarınca mahkemece 765 ve 5237 sayılı Yasa hükümleri olaya uygulanarak ortaya çıkan sonuçlarındenetime imkan verecek şekilde gösterilip birbiriyle karşılaştırılması suretiyle lehe yasa belirlenerek sonucuna göre karar verilmiş ve incelenen dosyaya göre hükümde bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan sanık müdafiinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine ancak,

5237 sayılı TCK'nun 53. maddesinin 1.fıkrasının (a), (b), (d), (e) bentlerinde yer alan hak yoksunluklarının hapis cezasının infazının tamamlanıncaya kadar, (c) bendinde yer alan hak yoksunluğunun, aynı maddenin 3. fıkrasına göre koşullu salıverilen hükümlünün kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet kayyımlık yetkileri açısından koşullu salıverilmeye kadar uygulanabileceği gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,

Yasaya aykırı ise de; yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 322. maddesinde verilen yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan; hüküm fıkralarından 53. maddenin tatbikine ilişkin kısımların

çıkartılarak yerlerine "sanığın, TCK'nun 53.maddesinin 3. fıkrası uyarınca, 1. fıkrasının (c) bendinde yer alan kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık haklarından koşullu salıverilme, 1. fıkrada yazılı diğer haklardan ise hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına," denilmek suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükümlerin DÜZELTİLEREK ONANMASINA

2) Sanık ... müdafiinin "Dolandırıcılık" suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz istemine gelince;

5237 sayılı TCK'nun 7/2. maddesi gözetilerek; hükümden sonra 08.02.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5728 sayılı Yasanın 562. maddesi ile değişik CMK'nun 231. maddesi uyarınca sanık hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılıp bırakılmayacağının takdir ve değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,