Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2009/23238 K.2011/1049

Daha önce kasıtlı suçtan mahkumiyeti bulunması nedeniyle 5728 Sayılı Yasa ile değişik CMK. nun 231. maddesinin uygulanması olanağı bulunmayan sanık hakkında toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanığa yüklenen suçun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde vasfı tayin, cezayı arttırıcı sebebin nitelik ve derecesi taktir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş,incelenen dosyaya göre verilen hükümde bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan sanık müdafiinin sübutun bulunmadığına,suçun unsurlarının oluşmadığına,eksik soruşturma yapıldığına,savunma hakkının kısıtlandığına,cezanın ertelenmesi ve hükmün açıklanmasının geri bırakılması gerktiğine ilişen ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine; ancak:

765 sayılı TCK.nun 522.maddesi uyarınca sağlanan haksız menfaat miktarı pek fahiş kabul olunarak cezada artırım yapılmış olması karşısında; sağlanan haksız menfaatin pek fahiş olması halinde cezanın artırılması gerektiğine ilişkin benzer bir düzenlemenin 5237 sayılı Yasada yapılmayıp bu hususun anılan yasanın 61/1-e maddesi uyarınca,

temel cezanın tayininde nazara alınması gerekeceği gözetilerek suç tarihinde yürürlükte bulunan 765 Sayılı TCK. nu ile suç tarihinden sonra 01.06.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 Sayılı TCK. nun ilgili bütün hükümleri 5252 Sayılı Yasanın 9/3. maddesine uygun olarak kararın gerekçe bölümünde eylemlere ayrı ayrı uygulanıp elde edilecek sonuçların birbiriyle karşılaştırılması suretiyle lehe olan yasanın tespiti gerekirken,somut uygulama yapılmadan 765 sayılı TCK.nun lehe hükümler içerdiği kabul olunarak yazılı şekilde hüküm kurulması,