KÜNYE
11. Ceza Dairesi 2009/2725 E., 2010/13954 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 7 Aralık 2010
- Mahkemesi
- Ağır Ceza Mahkemesi
- Suç
- Bilişim Sistemleri Banka veya Kredi Kurumlarının Araç Olarak Kullanılması Suretiyle Dolandırıcılık
- Hüküm
- ...: 1-Mağdur ....'a yönelik;5237 Sayılı TCK.nun 158/1-f, 43, 62 ve 52/2 mad.ce 2 yıl 3 ay H.C. ve 6.240 YTL A.P.C.
Karar Metni
304 kelime·2 dk okuma
Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin tahkikat neticelerine uygun olarak tecelli eden kanaat ve takdirine, tetkik olunan dosya münderecatına göre sanık müdafiinin eksik inceleme-soruşturma ve delil takdirinde hata yapıldığına, mahkumiyete yeterli delil olmadığına ilişen ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, Ancak,
1- Dolandırıcılık suçunda unsur olan hileli hareketlerin, gerçek bir kişiye yönelmesi ve bu hareketlerle kişinin hataya düşürülerek kendi veya bir başkasının mal varlığı aleyhine sanık veya bir başkasının lehine bir işlemde bulunmaya yöneltilmesi ve bu işlem sonucunda sanığın kendine veya başkalarının lehine haksız bir yarar sağlanması gerekir.
Somut olaylarda; pos cihazının kurulu olduğu işyerinin işletmecisi olan sanığın mağdurlara ait gerçek harcamalarının kredi kartlarıyla ödenmesi (tahsilatı) sırasında kart mağdurlarının rızası dışında onlara ait kredi kartlarını gerçek harcamalar dışında da pos cihazından geçirip veya geçirilmesini sağlayıp "sahte slipler üretmek" suretiyle haksız yarar sağlamaktan ibaret eylemlerinin;
hile gerçek kişiye yöneltilmediğinden "dolandırıcılık" suçlarını oluşturmayacağı, suç tarihinde yürürlükte bulunan 765 sayılı TCK.nın 525/b-2, 80 ve 01.06.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 sayılı TCK.nın 245/1, 43.maddelerinde tanımlanan, mağdur ...'e karşı işlenen eylem hariç, teselsül edilen zincirleme şekilde "bilişim"-"kredi kartlarının kötüye kullanılması" suçlarını oluşturduğu gözetilmeden suç vasfının tayininde hataya düşülerek yazılı şekilde dolandırıcılık suçlarından hüküm tesisi,
Yargıtay 11. Ceza Dairesi, E. 2009/2725, K. 2010/13954, 7 Aralık 2010 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama