KÜNYE
11. Ceza Dairesi 2009/302 E., 2012/5618 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 16 Nisan 2012
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Suç
- Resmi Belgede Sahtecilik, İftira
- Hüküm
- 1-Resmi belgede sahtecilik suçlarından; Beraatine
Karar Metni
260 kelime·1 dk okuma
2-İftira suçundan;5237 sayılı TCK.nun 268/1. maddesi delaleti ile 267/1-3 mad.ce 3 yıl H.C. (ayrıca TCK.nun 53 ve 63. mad.si)
Mağdur ... hakkında Siverek Sulh Ceza Mahkemesinin 19.01.2008 tarih ve 2008/112 D. İş sayılı müzekkeresi ile yakalama emri çıkarıldığı, mağdurun 10.07.2008 tarihli celsede polisler tarafından arandığını öğrenmesi üzerine ifade vermek üzere Cumhuriyet savcılığına kendiliğinden başvurduğunu beyan ettiği,
mahkemesince Siverek Cumhuriyet Başsavcılığı Yakalama Bürosuna mağdurun yakalama emrine binaen yakalanıp yakalanmadığı ve gözaltına alınıp alınmadığı hususunda yazılan müzekkereye verilen cevapta mağdur hakkındaki yakalama emrine ilişkin kaydın 21.01.2008 tarihinde ifadesi alındıktan sonra kapatılmış olması nedeniyle belirtilen hususların yakalama emrinin verildiği soruşturma /kovuşturma dosyasından sorulması gerektiğinin bildirildiği, mevcut dosyada ise mağdurun beyanının aksine yakalandığına, Cumhuriyet savcılığına sevkedildiğine veya gözaltına alındığına dair bir evrakın bulunmadığı görülmekle mahkemenin.
5237 sayılı TCK'nun 267/4. maddesini uygulanmamasında bir isabetsizlik görülmediğinden tebliğnamedeki görüşe iştirak edilmemiştir.
Sanığa yüklenen "resmi belgede sahtecilik" suçunun yasal unsurları itibariyle oluşmadığı mahkemece dosya içeriğine uygun şekilde gerekçeleri gösterilerek kabul ve takdir kılınmış olduğundan O yer Cumhuriyet savcısının yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, sanığa yüklenen 'iftira' suçu' yönünden toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanığın suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde vasfı tayin, cezayı arttırıcı sebebin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, hükmün açıklanmasının geri bırakılmama nedenleri gösterilmiş,
Yargıtay 11. Ceza Dairesi, E. 2009/302, K. 2012/5618, 16 Nisan 2012 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama