Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2009/477 K.2010/2368

Gerekçeli karar başlığına, 10.04.2000 olarak yanlış yazılan suç tarihinin, mahallinde 05.09.2002 olarak düzeltilmesi mümkün görülmüştür.

Bozmaya uyularak yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin tahkikat neticelerine uygun olarak tecelli eden kanaat ve takdirine, tetkik olunan dosya içeriğine göre sanık müdafiinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine; ancak:

Yargıtay Ceza Genel Kurulu ile Dairemizin yerleşmiş kararlarında açıklandığı üzere yasa metninin tekrarı gerekçe olmadığı gibi yasalarda yer alan hükümler uygulanırken gösterilen gerekçelerde çelişkiye, zafiyete düşülmemesi gerekir. Sanık hakkında ceza alt sınırdan belirlenirken “suçun işleniş biçimi, kastın yoğunluğu, meydana gelen zarar nazara alınarak” şeklindeki gerekçe ile cezanın arttırılmasına gerek görülmemiş, ancak, 647 Sayılı Yasanın 6. maddesinin uygulanmasına yer olmadığına karar verilirken “suçun işleniş biçimi ve sanığın suç işleme eğilimi” gerekçe olarak gösterilip, bu kez “suçun işleniş biçimi” aleyhe değerlendirilerek çelişkiye düşülmüştür.

Sanığın adli sicil kaydındaki hükümlülüklerinin tamamı 3167 sayılı Yasanın 13/1. maddesi uyarınca verilmiş para cezalarından ibaret olup ertelemeye engel olmadığı gibi hükümden sonra 20.12.2009 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 5941 sayılı “Çek Kanunu” ile 3167 sayılı “Çekle Ödemelerin Düzenlenmesi ve Çek Hamillerinin Korunması Hakkında Kanun” yürürlükten kaldırılmış ve çek defterini geri vermeme eylemi suç olmaktan da çıkarılmıştır.

Bu suretle ertelemeye engel hükümlülük kaydı bulunmayan, dosyaya hiçbir olumsuzluğu yansımayan, hükümden sonra katılanın zararını giderdiği anlaşılan sanık hakkında, ceza tayini sırasında olumlu olarak değerlendirilen “suçun işleniş biçiminin” erteleme sırasında bu kez aleyhe değerlendirilerek ve sanığın suç işlemeye eğilimli olduğuna ilişkin delillerin nelerden ibaret olduğu da karar yerinde açıklanıp gösterilmeden “sanığın suç işleme eğilimi nazara alınarak 647 Sayılı Yasanın 6. maddesinin uygulanmasına yer olmadığına” ve sanığın kişilik özellikleri ile duruşmadaki tutum ve davranışlarıyla ilgili herhangi bir değerlendirmede

bulunulmaksızın “sanığın suç işleme eğiliminde olduğuna dair” aynı gerekçeye dayanılarak yazılı şekilde 5271 Sayılı CMK.nun 231.maddesi uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi,