Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2009/5910 K.2012/12107

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma neticelerine uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sanıklar müdafiinin suçun sübut bulmadığına ilişen ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine; ancak:

1- Resmi evrakta sahtecilik suçunu işlediklerinden bahisle açılan kamu davasında; sanıkların birbirini suçlayan çelişkili beyanlarda bulundukları ve aralarında menfaat çatışması olduğu gözetilerek 1136 sayılı Avukatlık Kanununun 38/1-b ve 5271 sayılı CMK'nun 152. maddeleri uyarınca ayrı müdafiler atanması gerekirken aynı müdafi görevlendirilmesi suretiyle savunma haklarının kısıtlanması,

2- 5252 sayılı Yasanın 9/3. maddesi, Yargıtay Ceza Genel Kurulu ve Özel Daire kararlarında açıkça belirtildiği üzere; sanıklar hakkında suç tarihinde yürürlükte bulunan 765 sayılı TCK hükümleri ile sonradan 01.06.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 sayılı Yasa hükümleri olaya uygulanarak ortaya çıkan sonuçların birbiriyle karşılaştırılması suretiyle lehe olan yasa belirlenip bu yasanın bir bütün halinde uygulanması gerektiği cihetle, hükmün gerekçe bölümünde ve hüküm fıkrasında 765 sayılı Yasanın lehe hükümler içerdiği kabul edilerek uygulama yapılmasına karşın, takdiri indirim hükümleri uygulanırken uygulama maddesinin 5237 sayılı TCK'nun 62. maddesi olarak gösterilip karma uygulama yapılması,