Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2009/6036 K.2010/11057

Sanığa, yokluğunda verilen hükmün bizzat tebliğ edildiği 25.07.2006 tarihinden sonra 31.07.2006 tarihinde vekili olduğunu beyan eden Av. tarafından,dilekçe ekinde vekaletname olmaksızın temyiz edildiği, mahkemece vekaletnamenin varlığı araştırılmadan dilekçe ekinde vekaletname bulunmadığından bahisle temyiz isteminin reddine dair verilen ek kararın sanık müdafiii tarafından temyiz edilmesi ve dilekçesi ekinde sunulan 03.11.1994 günlü vekaletname içeriğinden vekalet ilişkisinin ilk dilekçe tarihinde de geçerli bulunduğu cihetle vekaletname istemeden temyiz isteminin reddine ilişkin usulsüz olarak verilen 03.10.2006 gün ve 2002/809Esas 2006/255Karar sayılı red kararı kaldırılarak yapılan incelemede gereği görüşüldü:

5237 Sayılı Türk Ceza Kanununun 7. ve 5349 Sayılı Kanunla değişik 5252 Sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükümleri karşısında; sanığa yüklenen “dolandırıcılık” suçunun yasada gerektirdiği cezasının tür ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu,

suç tarihinde yürürlükte bulunan ve sanık lehine olan 765 sayılı TCK.nun 102/4 ve 104/2 maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının, suçun işlendiğinin belirlendiği 04.08.1999 tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış ve sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeksizin hükmün 5320 Sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken, 1412 Sayılı CMUK.nun 321 maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA,